Biliyor musunuz, Vorobyaninov, bu sandalye bana hayatımızı hatırlatıyor. Biz de akıntıyla birlikte yüzüyoruz. Onlar batırıyor, biz çıkıyoruz, fakat çıktığımıza kimse sevinmiyor. Kimse bizi sevmiyor, suç araştırma ve soruşturma hariç, ki aslında onlar da sevmiyor. Kimsenin umurunda değiliz.
- Ne yapıyorsun? -diye sormuş Klotilda.
- 28 numaralı kooperatifin tezgah müdürünün büstünü döküyorum.
- Ama ben onu dün kırmıştım! -diye gevelemiş Klotilda.-Neden kendini asmadın? Sanat edebidir diyen sen değil miydin? Ebedi sanatını yok ettim. Peki sen neden hayattasın, ey insan?
- Ebedi olmasına ebedi, -diye yanıt vermiş Vasya, ama siparişleri de yetiştirmek gerek, değil mi? Sen ne dersin?
Meğer Vasya alelade ve vasat bir yalapşapçının tekiymiş.
Klotilda'ysa çok fazla Schiller okuyormuş.