Neden birlikte ölmeyelim ki?
Neden en önemli yolculuğumuza, son yolculuğumuza, o uzun yola yalnız çıkmak zorundayız?
Neden birbirlerini sevenler birlikte gitmiyorlar?
Yalnızken kendimi özgür hissediyorum, canımın istediği şeyi düşünebilirim, kendi düşüncelerime sığınıyorum, “kafası başka yerde” denilenlerden oluyorum kafamın başka yerde olmasına bayılıyorum, düşüncelerimin arasındaki yollara sapmayı, zihnimdeki çılgınlıkları özgür bırakmayı seviyorum.
“Yoksa buradaki hayatının ölümden daha mı iyi olduğunu sanıyorsun? Neden sen de bizim gibi çabalamıyorsun? Neden o minderin üstünden kalkıp şu Allahın dünyasında ekmeğinin peşinde koşmuyorsun? Memurların ayaklarının dibinde bir kilosu için bütün onurundan vazgeçtiğin un kumanyasıyla mı geçireceksin bütün ömrünü?”