Meyve, olgun olmadığı, daha öte bir yaşam yolculuğuna hazır olmadığı sürece sapına sıkıca tutunur – ve kabuğu özüne, özü de çekirdeğine. Henüz dıştaki kabuk ve içteki çekirdek farklılaşmamıştır ve meyve, yaşamını sırf direncinin gücüyle ispatlar. Ama çekirdek olgunlaşınca etrafına tutunuşu zayıflar, meyvenin özü tatlılığa, aromaya ve bağımsızlığa kavuşur ve kendini ihtiyaç duyan herkese armağan eder. Kuşlar gagalar onu ve canı yanmaz; fırtına koparıp yere atar onu, tahrip olmaz. Ölümsüzlüğünü kendinden vazgeçerek ispatlar.