Yaşam Felsefesi: "Cellat nişangahlar aynasındasın...": Cellat nişangahlar aynasındasın... Yangınlar, kahpe fakları Korku cığlıkları Ve irin selleri, aç yırtıcılar Suyu zehir bıçaklar ortasındasın Bir cana, bir başa kalmışsın vay, vay Pusatsız, duldasız, üryan Bir cana, bir de başa Seher vakti leylim, leylim Cellat nişangahlar aynasındasın Oy sevmişem ben seni Üsküdar'dan bu yana lo kimin yurdu? He canım Çiçek dağı kıtlık kıran Gül açmaz, çağla dökmez Vurur anının çatına, vurur çakmaktaşı kayalarıyla küfrünü medetsiz Munzur Şahmurat suyu kan akar Ve ben şairim Namus işçisiyim yani Yürek işçisi Korkusuz, pazarlıksız Kül elenmemiş Ne salkım bir bakış resmin çekeyim Ne kınsız bir rüzgâr mısra dökeyim Oy, sevmişem ben seni Ve sen daha demincek Yıllar da geçse demincek Bıcaklanmış dal gibi ayrı düştüğüm Ömrümüm sebebi ustam, sevgilim Yaran derine gitmiş Fitil tutmaz bilirim Ama hesap dağlarladır Umut dağlarla Düşün uzay cağında bir ayağımız Ham carık, kıl çorapta olsa da biri Düşün olasılık, atom fiziği Ve bizi biz eden amansız sevda Atıp bir kıyıya iki zamanı Yarının çocukları, gülleri için Herbirinin ayva tüyü için çilleri için Koymuş postasını Görmüş restini He canım Sen getir üstünü Oy Havar Muhammed, İsa aşkına Yattığım ranza aşkına Deeey dağları un eder ferhadın gürzü Benim de boş yanım hançer yalımı Ve zulamda kan ter içinde asi He desem koparacak dizginlerini Yediveren gül kardeşi bir arzu Oy sevmişem ben seni - 1000Kitap

Yaşam Felsefesi

@Yasamfelsefesi