Rüveyda Fatıma SAĞLAM: "Anna Karanina": Anna Karanina Vronskiy'in yüzü aydınlandı. _ Benim için yaşamın ta kendisi olduğunu bilmiyorsunuz sanki ; ama ben rahatlık nedir bilmem ve size de veremem . Bütün benliğimi , sevgimi ... evet . Sizi ve kendimi ayrı olarak düşünemiyorum . Siz ve ben , benim için biriz . Ve bundan böyle ne kendim , ne sizin için rahat olma olasılığı görmüyorum . Umutsuzluk , mutsuzluk olasılığı görüyorum ... ya da mutluluk olasılığı görüyorum hem de ne mutluluk !.. Mutluluk olanaksız mı yoksa ? _ diye ekledi sadece dudaklarını oynatarak ; ama Anna duymuştu . Söylenmesi gereken sözleri söylemek için Anna zihnini bütün gücüyle zorladı ; ama bunun yerine sevgi dolu bakışını Vronskiy'in üzerinde durdurdu ve hiç bir şey söylemedi . İşte _ diye düşündü Vronskiy heyecanla . _ Tam artık umutsuzluğa kapıldığım bu işin sonunun olmadığını düşündüğüm bir anda , işte aşk ! Beni seviyor . Bunu kabul ediyor . " _ Öyleyse bunu benim için yapın , bana bu sözleri bir daha hiç söylemeyin ve iyi birer dost olalım , _ dedi Anna sözcüklerle ; ama bakışı bambaşka bir şey söylüyordu . _ Biz dost olamayız bunu siz de biliyorsunuz . Ama en mutlu insanlar mı en mutsuz insanlar mı olacağız , bu sizin elinizde . - 1000Kitap

Rüveyda Fatıma SAĞLAM

@RuveydaFatma1453