İsrafil CİNGÖZ: "İnsanlık Utansın": İnsanlık Utansın Ölenler ölüyor boşa sanma dert etme yeterki sen ölme insanlık utansın Yeryüzü kan kokarken bahar yerine sen dur gözü yaşlı toprak utansın Açlıktan yapraklar yerken yavrular sen izle meyve vermeyen ağaç utansın Çadırlarda canlar yanarken çığlıklarla sen uyu sessiz kalan gece utansın. Günlerce karanlıkta tekme yiyen esirler Aklını yitirmiş yetimler Analar babalar açlar bitikler İnsan değilsen boş ver insanlık utansın Kan buluşacak senin de eline Sen sustukça zulme dilinle Ölenler kurtuldu yeminle Kapat gözünü ağlamayan kalbin utansın Bahar gelecek islâma günün birinde Belki bir can belki bin can fazla yeminle Yok sayma kendini bir fazlayız seninle Ama Yüreğinde yaş yoksa dokunma sakın bu yüke Dert etme sessiz kalan müslümanlar utansın Alkışlar koparken katillere zalimlere Yeise kapılma Allah mazlumla seninle Sen yeterki zülme sessiz kalma dilinle Çığlıkları duymayan kullar utansın Cahillere yapma, destek olma dedikçe Kan bulaşacak eline yedikçe içtikçe Mazlum yerine zalimi sevdikçe Evlat değil anlatmayan analar utansın Dedim ya Kan buluşacak senin de eline Sen sustukça zulme dilinle Ölenler kurtuldu yeminle Kapat gözünü kararmış kalbin utansın - 1000Kitap

İsrafil CİNGÖZ