E.: "Fenerbahçe'm.": Fenerbahçe'm. Ne olursa olsun, kim ne derse desin… Bu yürek sarı lacivertle atıyor. Yenildiğimizde değil, vazgeçtiğimizde kaybederiz; ama biz vazgeçmeyi hiç öğrenmedik. Dar ağacında olsak bile, son sözümüz hep Fenerbahçe olurdu. Çünkü bu bir sevda değil, bu bir bağlılık… Zaferle değil, inatla büyür Fenerbahçelilik. Gerekirse yağmurda ıslanırız, ama formamızdan asla vazgeçmeyiz. Çünkü biz, “İyiler sonunda mutlaka kazanır” sözüne inananlardanız. Bu arma sadece bir sembol değil, bir yaşam biçimi. Ve unutma: Fenerbahçeli doğulur, Fenerbahçeli yaşanır, Fenerbahçeli ölünür! Son nefeste bile… "Fenerbahçe!" - 1000Kitap

E.