Vildan Argon

Vildan Argon
@vildanargon
Merhaba! Ben kitap kullanıyorum.
Yüksek Lisans
28 Nisan 2000
29 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
4/10
·128 syf.··
2026 3. kitabı
·
2 saatte okudu
·
Okunma: 10 Ocak 2026 23:55
“Şeytanın Çırağı” akıcı bir Japon polisiye romanı. Bir suçlunun neden suç işlemeye yöneldiğini psikolojik detaylarla anlatması dikkat çekici olsa da bu yaklaşım beni rahatsız etti ve kitapla güçlü bir bağ kuramadım. Japon edebiyatına ise belki ileride, daha uygun bir zamanda yeniden şans verebilirim.
Şeytanın ÇırağıŞiro Hamao · İthaki Yayınları · 20249,8bin okunma
Reklam
10/10
·314 syf.··
2025 3. kitabı
·
12 günde okudu
·
Okunma: 18 Aralık 2025 22:39
Yüzyıllar önce yaşamış bir insanın düşünceleri ve benim düşüncelerimin bu kadar örtüşmesi öyle bir huzur verdi ki bana anlatamam… geç okuduğum için üzgünüm ama bundan sonra ara ara okuyacağım nadir başucu kitaplarımdan biridir artık kendisi.
DenemelerMontaigne · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202065,6bin okunma
yorucu ama güzel yolculukları sevenlere
9/10
·724 syf.··
2025 1. kitabı
·
35 günde okudu
·
Okunma: 05 Aralık 2025 14:00
Tutunamayanlar bazı yerlerde “bu cümle nereye gidiyor acaba?” dedirtse de, kapağı kapattığımda iyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu. Selim’in hikâyesiyle birlikte Turgut’un onu anlamaya çalışırken yaşadığı bocalamalar, insanı fazlasıyla düşündürüyor. Okudum ve fark ettim ki, hayatımın bir döneminde ben de küçük bir “tutunamayan”mışım ama şimdilerde tutunuyorum, merak etmeyin.:) Tutunamayanlar kimdir? Tutunamayanlar; toplumun kalıplarına uyamayan, hızına yetişemeyen, çoğu zaman kendi iç dünyasında sıkışıp kalan ama buna rağmen duyarlılığını, sorgulamasını kaybetmeyen insanlardır. Dışarıdan “uyumsuz” görünürler ama aslında hayatı en derinden hissedenler de çoğu zaman onlardır. Kitabı yarım bırakanlara küçük bir tavsiye: Devam edin. Atay’ın cümleleri uzun, kabul… ama sabırla ilerledikçe metnin aslında sizi de yavaş yavaş içine çektiğini fark ediyorsunuz. Sonunda “bitirdim” dediğiniz an, insanda garip bir özgüven beliriyor; sanki Turgut Özben’in yanına oturup “merak etme, ben de geldim” diyebilecek kadar yol almış gibi hissediyorsunuz.
TutunamayanlarOğuz Atay · İletişim Yayınları · 202474,8bin okunma