Feray
@viola6
Felsefe
Ankara
18 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda yaşama fırsatım var, bunu değerlendirebiliyormuyum?
İntiharı düşlemek veya gerçekleştirmek zordur, ama "intihar edebilir miyim acaba" sorusunu sormak akıllara gelebilecek türden bir sorudur. İşte Veronika intiharı düşleyen ve bunu zorlanmadan gerçekleştirebilen, hayatın daha çok başlarında olan bir genç kız. Zorlanmadan gerçekleştirmesinin en büyük nedeni, aceleci olması; "bu yaşıma kadar bu şekilde tatminsizlik içinde geldiysem hayatımın geri kalanında da kaçınılmaz olarak aynı şeyleri yaşayacağım" çıkarımını yapmasıdır. Yanlış bir çıkarımdır bu, çünkü bu yaşına kadar insanların ne düşündüğünü önemseyerek gelmiş, kendi tercihlerini özgür bir biçimde yapamamış, keyifli bir işi bile ya utandığından ya da ahlaksız bulduğundan dolayı keyifle yapamamıştır. İntihar girişiminin başarısız olmasına üzülmesi ve hayatta kalabildiğine sevinmemesi aslında bize Veronika'nın kendi hayatı üzerinde ne kadar düşüncesiz davrandığını gösterir.
Başarılı bir kurgu olmakla birlikte, hayat ve yaşama hakkında birtakım felsefi sorgulamaya itmesi de kitabı zevkli kılıyor. 'Yaşamaya gerçekten değer olan şeyler' nelerdir sorusunu sorduruyor bizlere. Ayrıca yaşamaya değer olan şeylerin yazar tarafından 'günbatımı' gibi basit şeylere indirgenmesi çok hoşuma gitti, çünkü yarını kestiremediğimiz dünyada hayatı hayat yapan şeyler tam da bu basit ve küçük detaylarda gizlidir.
Birçok önerme vardı altını çizdiğim ama bir tanesi beni derin düşüncelere itti:
"Hayatta pek çok hata yapmaya izin vardır, hayatımızı mahvedecek hata hariç"
Reklam
Yürümeyi seven birisi olarak çok severek okudum. Düşünüş tarihinde önemli isimlerin yürümeye olan bakış açılarını ve yürümeye verdikleri önemi gözler önüne sermiş. Neden yürümeyle alakalı bir kitap okuyayım ki diye sorulabilir ama hepimiz bir hava almak için bile olsa ufak bir gezintiye ve yürüyüşe ihtiyaç duyarız çoğu zaman. İşte bu ufak gezintilerimizin ve "nefes almamızın" hayati gerekliliği üzerinden müthiş bir deneme eseri. Başarılı ve düşünmeye sevk eden bir kitap olmuş.
"Yürümek bir dönüşüm, bir çağrıdır. Her şeyi ardımızda bırakmak ve kendimizi arındırmak için yürürüz: Dünyanın keşmekeşini, mesuliyet dağını, didinmelerimizi ardımızda bırakırız. Yürüyün, bağlarınızı koparın, terki diyar eyleyin."
Ne ölüyüm ne sağım…1000Kitap
Yalnızlığın, içine kapanıklığın insan psikolojisinde yol açtığı tahribatı gördüğüm bir kitap oldu. Ana karakter Zebercet’in yönettiği otelde sıkışıp kalması, bunu bile isteye yapması; aslında yalnızlığın da bizim tercihimiz olduğunu ve sonucunda kötü bir ruh haline yönlendirdiği gerçeği kaçınılmaz. İnsanlarla az ve yetersiz etkileşim sonucunda bize söylenenen her şeyi, bize yöneltilen her davranışı yanlış yorumlamaya meyilli oluyoruz. Mesela gecikmeli Ankara treniyle gelen kadını, geri döneceğim demediği halde bekleyen bir adam Zebercet. Maalesef yalnızlığının bir ürünü olarak farklı cinsel eğilimlere de sahip bir adam. Kitaptan başka bir sonuç çıkarılabilir mi bilmiyorum, ama psikolojik olarak çıkarabildiğim tek yorum buydu. Bence herkese hitap etmeyecek bir kitap. Tek başına eve çıkmayı düşünüyorsanız bu kararı tekrar sorgulamalısınız, yalnız kalmayın :)
Yalnızca tek bir hayat…1000Kitap
Meşhur Kuantum Mekaniğinin Çoklu Evren Teorisindeki o sonsuz sayıda evrenlerin arasında bir seyehate çıktığınızı düşünün. Akıcı ve bir o kadar keyifli anlatımıyla birlikte Nora’nın yaptığı