Viyolonselden daha fazla akordeonun sesinin duyulmasına özen gösterdim, hüzün çok fazla hissedilir olduğunda ise hemen bir iki şaklabanlık yapıp birkaç kahkaha atılsın diye çabaladım.
Çevremi saran o sonsuzluğa uzanan içi boş kalabalıkların ortasında yalnız olmayı isterdim. Başkalarından rahatsız oluyorum. Biri bana yaklaşınca hemen uzaklaşıyorum.
Zamanımı anlatılanları anlıyor ve onaylıyor görünmek, içimden gelmediği halde gülmek, hiç ilgimi çekmeyen konularla ilgileniyormuş gibi yapmak zorunda kalarak geçirmeyecektim artık. "ilginizi çekmeyen konularla ilgileniyormuş gibi görünmek yüreğinizi acıtır." diye yazmıştı Goncourt Kardeşler.