Hiçlik üzerine düşüncelerim beni rahatsız etmeye başladığından beri Sartre okuyorum. Bulantı'dan sonra şimdi notlar alarak' Varlık ve Hiçlik' i okuyorum. Hayatımın bundan öncesi için önemsiz denilebilir.
Kendinde-varlık kendi hiçliğini kurabilir ama kendi varlığını kuramaz; çözülürken hiçleşip bir kendi-için haline gelir ve bu kendi-için de, kendi-için olan olarak kendi kendisinin temeli olur; ama kendi-içinin kendindelik olumsallığı, ele geçirilmeden kalmış olur.
Bilinç olmak bakımından bilincin varlığı, kendi kendine mevcut olarak 'kendine mesafeli' varolmaktır ve varlığın, kendi varlığı içinde taşıdığı bu sıfır mesafe de Hiçliktir.
Kendini aldatmanın imkanının koşulu, insan-gerçekliğinin, en dolaysız varlığı içinde, düşündüm-öncesi cogito'nun içyapısı içinde, ne değilse o olması ve ne ise o olmamasıdır.