volkan
@volkanbzbga
Lisans
6 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Bazen en büyük kavgalarımızı birbirimizle yapar en derin yaraları yine birbirimizden alırız. Sözler, davranışlar ve beklentiler zamanla ağırlaşarak cehennemi aratmayan bir yüke dönüşebilir. Kendi ellerimizle inşa ettiğimiz duvarlar, kalplerimiz arasına ördüğümüz tel örgüler bizi yavaş yavaş birbirimizden uzaklaştırır. Kibir, bencillik ve tahammülsüzlük ise birer kıvılcıma dönüşerek en yakınımızdaki ormanları bile kül edebilir.
Çoğu zaman en çok zarar veren şey kötü niyet değil, fark edilmeden büyüyen ihmaldir. Dinlemeyi unuttuğumuzda, anlamak yerine yargılamayı seçtiğimizde aramızdaki mesafe sessizce açılır. Oysa bir kelimeyi daha özenle seçmek, bir an durup karşımızdakini gerçekten duymaya çalışmak birçok kırılmayı daha başlamadan engelleyebilir. İnsan, en çok da en yakınındakine gösterdiği özen kadar insandır.
Bu yüzden birbirimize yük olmak yerine destek olabiliriz. Kırmak yerine iyileştirmeyi seçebiliriz. Küçük bir anlayış, içten bir empati ve samimi bir sevgi... Asıl farkı yaratan çoğu zaman tam da bunlardır.
Reklam
Her şeyi fazlasıyla anlamak, bir olayı sadece yaşamak yerine onu zihinde binlerce parçaya ayırmaktır. Bir çiçeğin güzelliğine kapılmak yerine, onun bir gün solacağını bilmektir. Bir tebessümün sıcaklığını hissetmek yerine, altındaki olası nedenleri sorgulamaktır. Bu bakış açısı, her başlangıcın içinde kaçınılmaz bir sonu görmeye dönüşür.
Bu ilk bakışta bir derinlik, hatta bir zenginlik gibi görünse de yaşamı dolu dolu hissetmenin önünde bir engele dönüşebilir. Gerçek bilgelik, her şeyi çözmekte değil, bazı şeyleri olduğu gibi kabul edebilmektedir. Hayat, her detayı anlaşılması gereken bir denklem değildir. Bazen en sağlıklı olan, derinlemesine analiz etmekten vazgeçip sadece hissetmek, yaşamak ve anın kendisine güvenmektir.
