hasan budak
@volta90
kütüphaneci
istanbul
48 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince, Günler şu heyulayı da er geç silecektir, Rahmetle anılmak ebediyet budur amma, Sessiz yaşadım kim beni nerden bilecektir..
Görmez misin , gül kendisini hakir gören kara toprakta biter.
Sayfa 193
Kendini sonsuz sessizlikten bir tabutun içinde, gökyüzünün tüm karanlığınıda göğsünde hissediyordu.
Kimileri Gül dediler, ömür boyu güldüler; Kimileri de Gül dediler, Gül uğruna öldüler.
