"Kendi sesimi kesmek için elimden geleni yapıyorum ama yaşadıklarım peşimi bırakmıyor. Tek başıma, içinde hür olduğumu zannettiğim zihnimde, koftiden bir kolektif benlikle karşılaşıyor, ilk kez bu kadar karmaşık ve çıkılmaz bir labirent olduğunu keşfediyorum. Sanki ha taların altından kalkamadığında hazır olda uyanmayı bekleyen bir tür sentetik ikinci ben, tüm düşüncelerimi kucaklayıp mikserliyor. Beni kendi çıkmazlarımda yakalayıp kendi sözlerimle provoke ediyor. Ona izin verdiğim yerde bir nevi anlaşmayı bozuyor, azınlıklar çoğalıyor. Onun da üstünlüğüne boyun eğiyorum."