Bir insanın bana "beni yargılama" demesi bana hep komik gelmiştir. Yargılanmaktan korkmak, yargılanacağın bir şey yapmak ve yargılanmayı önlemek...
Neden yargılanmaktan bu denli korkuyoruz?
Beni yargılama derken bile yargılanacağımızı bilerek hareket ediyoruz. Bir insan olarak ben seni yargılasam ne değişebilir ben de aynı mekanizmaya sahip bir canlıyım. Bilincim seninle aynı ölçüde çalışıyor. O zaman neden yargı bize aitmiş gibi rol oynuyoruz? Neden yargılanmak bizi ölesiye korkutuyorken kendi farkındalığımıza erişemiyoruz?
Sesim duyulduğunda kendimi canlı hissediyorum. Sanki sesimin titreşimi beni uyandırıyor gibi.
...
Sesimin ulaştığı her şey benimdir. O ağaç benim. O kaya benim. Mesele kendimi yansıtmam. Sesim bir şeye ulaştığında o şey artık bana yabancı gelmez.
-We are all trying here