Bazı insanlar dönem dönem hayatına girip çıkar ve sen bunun nedenini anlamazsın ya işte o evredeyim. Hayatıma önemsiz kişileri alıp onlar çıktığında acılarını çekiyorum bazen bilmediğim hallerimde yine çıkıyorum karşılarına, bu sefer koca bir bıkkınlıkla. O an bana özel gelen konuşma ve anlar, önemsiz ve boş geliyor. Neyi arıyorum bilinmez ama kendimi gerçeklerle yüzleşmemek ve insanlardan kaçabilmek için binbir boyaya vuruyorum. Her rengin aynı tonunu deniyorum sonrada diyorum ki ama bu renk farklıydı. Tonun benzer veya aynı olduğunu farketmeden bu sarmal döngüde dolanıp dolanıp duruyorum sonunda kendimi bağlıyorum. Tutsak ediyorum bir hiç uğruna.