Aklım alsaydı giderdim
Aklım almadı kaldım
Ben sana hiç inanmadım
Ben sana inanmayı tercih ettim
Seni öyle güzel sevdim ki
Sen bile öyle güzel değildin
Göz göze gelmek yeter insana
Öncesini ve sonrasını unutmak için
Susarak merhameti
Cezalandıran çocuklar
Kahramanı olmadıkları bir hayatın
Tam ortasında kaldı çelik yeleksiz
Büyük bir ağlamak biriktirdiler içlerinde
Çakmakla söndürdükleri bir ağlamak
İçmeyi unuttukları suyu
Kuşa kurda verdiler tebessümle
...
Evlatlarına sarılmayan babalar
Çocuklarını her gün öldürdüler
Hem de onları sağ bırakarak
Kanayan yaralarına tütün değil
Çiçek bastı nöbetçi aşıklar