“Bazen bazı bağların kopması, insanın kendi köklerini daha sağlam topraklara salmasına yardım ediyor. En azından ben öyle avutuyorum kendimi. Bağlar zayıflayınca hareket etmek kolaylaşıyor ama… Yükünün de bir o kadar ağırlaştığını biliyorum.”
Sezomm öncelikle seni çok seviyorum. İyi ki bu kitap sektörüne girmissin de bizi böyle bir şaheserden mahrum bırakmamıssın . Kitabı okurken ister istemez 37’yi düşündüm ve gelişimin o kadar farkla belli oluyor ki tebrik ederim seni gerçekten cabana sağlık askım.
Evet bu kitaba gelirsek tekrar soluksuz okudum gerçekten. O kadar akıcı, o kadar merak uyandırıcıydı ki. Başladığımdan beri tuvalete bile gitmedim heyecandan yani. Kitap beni biraz da bölümümden kaynaklı etkiledi, PDR öğrencisi olarak böyle bir kurguyla şekillendirmen ve gerçekten çok iyi hakim olmana bayıldımmm. Ay diyecek söz bulamıyorum resmen her açıdan mükemmeldi ya. Sadece sonuna gelmek istiyorum. TAM OLARAK SEZO KEZONUN YAZABİLECEĞİ TÜRDEN BİR SONDU. Budur. Ağzım acık kaldı. Baka kaldım. Algılayabilmek icin dönüp iki kere daha okudum. Tebrik ederim hayatım seni kalemine sağlık.
Tüm krizlerime itinayla cevap verdiğin icin tesekkür ederim. Simdi bu bitti yenisini yaz lütfen hemen.
“‘Sadece çocukluk ve ölüm vardır,’ derdi Gaustin.
Ölümden söz etmemek için çocukluktan söz ediyorum. Sadece orada, çocukluğumuzda, fiilen ölümsüzüz. Çoğu durumda.”