"Bu insanlar deli Alphard. Bu dünya çıldırmış. Evren artık kendi olmaktan bile utanmış ve gökyüzü hayata küsmüş. Şimdi ben bu uçsuz bucaksız, kafayı sıyırmış dünyada öyle yalnızım ki mektuplarım dahi tükendi. Sanırım aklım ve kelimelerim de artık beni terk ediyor."
^Orion^
~M
"Dünya'daki yaşama her gün biraz daha şaşıyordum doğrusu. Oradaki insanlar sanki birbirlerinden hem korkuyor hem de saygıyla yukarı kıvrılan sinsi tebessümlerinin altında nefret besliyorlardı. Selamları sabahları yoktu, konuşmuyorlardı. Konuştuklarındaysa dinlemeyi unutuyorlardı. Bir günlerini mutlu geçirirlerse başka bir gün mutlaka birbirlerinin başına dert yaratıyorlardı. °Ruhları olan kuklalar gibiydiler°.
Vücutlarından mutsuzlardı, birbirlerinin vücutlarında kendilerine hak görüyorlar, sevmeyi bilmiyorlardı. Benim neşeyi tatmamış karanlık ruhum dahi gülmeyi onlardan daha iyi beceriyordu. Paranın, hırsın,korkunun koşuşturmacasında kaybolan bu varlıklar, şimdi Skyera'nın çelimsiz, zavallı gölgelerini hatırlatıyordu."
^Orion^
~M
"İşte şimdi pılımı pırtımı toplamış bu evreni terk ediyorum. Ve ne yazık ki sen benim arkamdan güzel, ela gözlerinle öylece bakarken veda etmeyi dahi beceremiyorum.
Oysa vedalar gitmeyi gerektirmiyor.
Ve gitmeden hiçbir sözün veda olduğunu anlayamıyorsun"
^Orion^
~M