Gül

Gül
@wingsofwords
İnsan sadece yalnız olduğu zaman tamamen kendisi olur.
Sayfa 154
En mutlu kelime bile gülünç duruma düşer Onu dinleyen kulak yamuksa eğer.
Sayfa 120 - Goethe
Senin yaprak döken solgun yüzünde, Ayrılığı gözünden okudum.
Sayfa 241
Çıkıp yürümüştük kıyı boyu Benim sıvası dökük yüzüm, senin çocuk gözlerinle. Oysa sen yürümeyi sevmezsin.
Eksik, yarım, kusurlu Bu bense ben hiç değilim Durmadan bütünlenmek isteyen. Ama aşkımız zorunlu Seni çok sevdiğimden.
Sayfa 53