Tuğba

Ne vardı biliyor musun? Her şeyin başı hep oraya varmışta bilememişim.. Dönmüş durmuş, yanmış pişmiş Ama görememişim.. Hayat, önce kendine dönmekmiş Önce kendine şefkatle varmakmış Lakin sarılamamışım… Şimdi adımlarım yorgun ama yine de umutlu Çünkü o küçük, yumuşacık tebessümü hatırladı. Tuğba
İnsan ve Hayat
Reklam
“Nereye ait olduğumu bilmiyorum, neredesin.”
Zaman, bir oyun zihnimde Dejavu o kadar kuvvetli ki Adımlarım soğuk ve tedirgin artık Bildiğim yerden mi devam etmeliyim Yoksa bilmediğim yol mu götürecek beni O ince çizginin ötesine…
Hayata Dair
Bir şaheserin tam ortasında Aradığını bulamayan gözlerim Bir fırça darbesi daha istemiyor artık…
İnsan ve Hayat
“Ne dem bâki, ne gam bâki…”
İnsan ve Hayat
Reklam