"Sesini duymak" sürekli olmalı. Duyma halinin getirdiği mutluluktan değil, ona ait olmasından. Bu halin bitişi çirkinlik, kabalık, kötülük, ahenksizlik barındırıyor. Pek katlanılacak bir hal değil yani.
"İnsanlar sevilmek için kusurlarını gizleme gereği duyarlar ama kimse zaaflarına, zayıf yanlarına, hatalarına tanık olmadığı birini gerçekten sevemez."