Bir yangını yaşayanlarla seyredenler arasındaki mesafe" demiş Necip Fazıl. Bize dayatılan acizlik ve çaresizlik, bir yangını seyretmeye mecbur bırakılmak, birazcık bile vicdan kırıntısı taşıyan herkesi aynı yerde buluşturan işe yaramazlık hissi.. İslamın ilk yıllarında boykota, ve işkenceye maruz bırakılan kimsesiz ve yoksullar geldi aklıma aynı yerde hissettim. Acıya aynı mesafeden bakmak çok derinden bıktırıyor insanı. Mehmet Akif'in dediği gibi " Yok mu bu uğursuz gecenin sabahı?"