bu insanlar kendi ruhlarını, cehaletlerinden istifade etmeyi planlayan bir gruba devrettiklerini asla fark etmemişlerdi. korkularını da öyle.
Reklam
bu dünyada ümit, silahın namlusundan kan misali damlıyordu.
bazen içimdeki yalnızlığın içimden taşacağını sanıyordum; bazen de ağlamanın ya da çığlık atmanın ya da isterik kahkahaların bir şeyi çözüp çözmeyeceğinden emin olamıyordum.