Edanur
@xKayraaa
Belki de siz hâlâ benim aşk romanları ve resimli Tahran Dergisi'nin öykülerini okumaktan aptallaşmış hafif bir kadın olduğumu düşünüyorsunuz. Keşke öyle olsaydım, o zaman mutlu olabilirdim!
Ne acayip bir dünya. Asla kimseyle bir işim olmaz, ben böyle zararsız ve kendi halimde olunca herkes için merak konusu oluyorum... İnsanlara nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum.
İnsanların, ağaçların gövdesine adlarını kazımaktan dolayı mutlu olmaları ne kadar komik değil mi? Bu insanlar çok bencil, geride bir tek saç teli bile bırakmayan insanlar da şerefli ve asil olmuyor mu?
Neye ulaşacağımı bilmiyorum ama şüphesiz gidilecek bir yer var ki tüm benliğim o tarafa doğru akıyor.
Hayatımı kaybettiğimi hissediyorum...
İçimdeki korkunç hayatı kimse görmesin, tanımasın diye sürekli kapalı kapı gibi olmaya çalıştım.