Bir otobüs şoförü olduğunuzu düşünün, ilerliyorsunuz. Arkadaki yolcular gürültü yapıyorlar. Onları atmak istiyorsunuz ama durum çok daha kötü bir hâl alıyor, üstelik daha da çirkin davranışlarda buluyorlar. Koltuğunuza geri dönün sizin bir hedefiniz var yolcuları aldırmadan hedefinize yönelin.
(Hikayeyi aklımda kaldığı kadar anlatabiliyorum, üzgünüm. Ama o yolcular istenmeyen devamlı gelen düşüncelerimizin eseridir ve biz onları aldırmazsak hedeflerimize doğru ilerlerken zaman kaybetmemiş oluruz.)