S.

S.
“Yüce dağ başından aşırdın beni neydem neydem yâr beni Tükenmez dertlere düşürdün beni Dağlar kışımış yolcum üşümüş nasıl edem ben Madem soysuz gönlün bende yok idi neydem neydem yok idi”
19 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Kendini kendinden gayrısıyla tanımayı ümit etme, çünkü senden gayrısı yok.
1000Kitap
Reklam
Yoruldum değiştirmekten kanını yüreğimin. Ne zaman bitecek bu hüzün?
Şiir
Ah bu sağlıklı düşünen, iyi ve üretken insanlar! Onları her zaman, bir gün sonra kuruyacağından habersiz, güneşin ısıttığı, çok sığ bir yağmur birikintisinde güle oynaya kuyruklarını sallayan kurbağa larvalarına benzetirim.
Felsefe
Acının kaynağı memnuniyetsizliktir, insanın o an içinde bulunduğu durumla ideal arasındaki çatışmadan doğar.
Bütün yeryüzünü kendisi için vatan ve bütün insanları kul telakki eden birisi için sonradan konulmuş dikenli tellerin sözü mü olur?
İz Yayınları