• Kan nene hayanda galdın ?
    Bele başına dolanım.
    Nece men seni itirdim?
    Da senin tayın tapılmaz.

    Sen ölen gün emme geldi,
    Meni getdi ayrı kende.
    Men uşag ne anlıyaydım?
    Başımı gatıp uşaglar,
    Neçe gün men orda galdım.

    Gayıdıp gelende bakdım,
    Yerivi yığışdırıplar.
    Ne özün ve ne yerin var.

    "Hanı kan nenem?"-Soruşdum.
    Dediler ki, kan neneni,
    Aparıplar Kerbelaya,
    Ki şifasın ordan alsın.
    Seferi uzun seferdir,
    Bir iki il çeker gelince.

    Nece ağlaram yanıglı ?!
    Neçe gün ele çığırdım,
    Ki sesim, sinem tutuldu.

    O men olmasam yanında,
    Özü heç yere gedenmez.
    Bu sefer nolupdı meni,
    Özü tek goyup gedipdi ?

    Hamıdan acıg ederken,
    Hamıya acıglı bakdım.
    Sonra başladım ki:Men de
    Gedirem onun dalınca.

    Dediler seninki tezdir.
    İmamın mezarı üstde,
    Uşağı aparmag olmaz.

    Sen oku Gur'anı tez çık,
    Sen de onu çıkınca belke,
    Gele kan nenene seferden.

    Telesik revanlamagda,
    Okuyup Gur'anı çıkdım.
    Ki yazım sene: Gel indi,
    Daha çıkmışam Gur'anı.
    Mene sovgat al gelende.
    Amma her kağız yazanda,
    Ağamın gözü dolardı.
    Sen de ki, gelip çıkmadın.
    Neçe il bu intizarla,
    Günü hefteni sayardım.
    Ta ki yavaş-yavaş göz açdım
    Anladım ki, sen ölüpsen.

    Bile-bilmiye henüz de,
    Üreyimde bir itik var.
    Gözüm aktarır hemişe.
    Ne yamandır bu itikler.
    Kan nene, canım nolaydı,
    Seni bir de men tapaydım.
    O ayaglar üste bir de,
    Döşenip bir ağlayaydım.
    Golu halga salmış ip tek,
    O ayağı bağlıyaydım.
    Ki, daha gedenmiyeydin.

    Geceler yatanda, sen de,
    Meni goynuva alardın.
    Nece bağrıva basardın ?!
    Golun üste gah salardın.

    Acı dünyanı atarken,
    İkimiz şirin yatardıg,
    Yukuda löley atarken,
    Seni men beleşdirerdim.

    Geceli, su gızdırardın,
    Özüvü temizleyerdin,
    Gene de meni öperdin,
    Heç mene acıklanmazdın.

    Savaşan mene kim olsun,
    Sen mene havar durardın.
    Meni sen anam döyende,
    Gapıp aradan çıkardın.

    Ele istilik o istek ?!
    Daha kimsede olarmı ?!
    Üreyim deyir ki: Yok, yok,
    O derin sefalı isteg,
    Menim o ezizliyim tek,
    Senile gedip tükendi.

    Kan nene, özün deyerdin,
    Ki, sene behiştde Allah,
    Verecek ne istiyürsen.
    Bu sözün yadında galsın.
    Mene golunu veripsen.
    Ele bir günüm olursa,
    Bilirsen ne isterem men ?!
    Sözüme dürüst gulag ver:
    "Senile uşaglıg edim"

    Kan nene, aman nolaydı,
    Bir uşaglığı tapaydım ?!
    Bir de men sene çataydım.

    Senile gucaglaşaydım.
    Senile bir ağlaşaydım.
    Yeniden uşag olurken,
    Gucağında yataydım.
    Ele bir behişt olursa,
    Daha men öz Allahımdan,
    Başga bir şey istemezdim
    -Şehriyar-