Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster, kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?
Yaşam bütün karmaşasıyla karanlığın içine saklanmış.Issız sokaklarıyla terk edilmiş gibi görünen gece kendi koynunda çoğalıyor.Ben,her zaman olduğu gibi ölümü düşünüyorum bu saatte.Hiç tanımadığım çocuklar,her gün,her gece ölüyorlar.Gençlerin yaşlılardan daha çok öldüğü yerde felaket var demektir.
Bu sabah başıma gelen manidar bir olayı anlatmak istiyorum.
Sabah namazına uyanmakta çok direndim;Uyandığımda güneşin doğmasına yarım saat vardı,kılmadım tekrar uyudum.Ardından alarmım çaldı kapattım.Bir 5 dakika sonra iki kuş ısrarla ciklemeye başladı öyle bir cikleme ki sanki kulağımın dibindeler.Anlamsız bir tebessüm oluştu yüzümde dedim ki Esra bunlar seni sabah namazına uyandırmaya çalışıyorlar galiba:)Hemen ayıldım ayağa kalkmaya yeltendim ki kuşların sesi bir anda kesiliverdi:)))