Birkaç çift göz karanlıktan
Tiksintiyle bakıyor ardından
Bilmiyor değil, o da farkında
Yine de yaşıyor o, utanmazca
Kolları zincir olmuş kafasında
Yapışmış kalmış, ayakları duvarda
Herkes işinde, hayatında
Yine de yaşıyor o, utanmazca
Bir yük gibi sırtlarında
Ailesinin bile kabuslarında
Fark etmez, asılsa bir köşe bucakta
Zaten yaşıyor o, anlamsızca
Herkes aynısını diyor da
Onun ruhu çoktan mezarda