Yağız Utku Sülün

Biraz önce değindiğimiz gibi, A. Hitchcock, filmlerinde E. Hopper'ın yaptığı ev resimlerini yineleyenlerdendir. Shadow of a Doubt'da (Şüphenin Gölgesi, 1943) E. Hopper'ın Stairway'ine gönderme yapılır. Morning Sun (Sabah Güneşi, 1952) adlı resim Rear Window adlı filmi anıştırır.
Sayfa 186·Kitabı okuyor
Reklam
Bir filmin senaryosunu yazmaya ve çevirmeye başlamadan önce James Cameron çoğunlukla bir resimden esinlenir. Terminator'u düşünde gördüğü bir resim üzerine kurgular. Avatar'daki kişilerin maviliklerinin kaynağı, 1970 yılında yaptığı bir resimdir: bu resimde bir tarlanın ortasında mavi bir kadın görülmektedir: "Maviyi seviyorum! Güzel bir renk! Başka ne var ki? Yeşil mi? Şu küçük yeşil adamlar gibi mi? ( .. .) Mavi kişiler olmasının harika ve grafik olarak çekici olacağını düşündüm. Tuhaf gelebilir, Avatar üzerine dört yıl çalıştıktan sonra, mavi, deri üzerinde doğal bir renk gibi geliyor bana."
Sayfa 171·Kitabı okuyor
Il Deserto Rosso, göstergelerarasılığa büyük ölçüde renk üzerinden açılır. M. Antonioni'nin diğer filmlerinde de resmin izlerine rastlanır. Yönetmen, Le Amiche (1955),214 La Notte (1961), Blow-up (1966), L'Avventura (1960) adlı filmlerinde resmin verilerini kullanır. Örneğin l'Avventura'da kişiler resim galerisi ya da müze gezerler. Filmdeki kimi planlar ile G. de Chrico'nun kimi resimleri (la Tour Rouge, 1913 ve La Melancolie, 1912) arasında benzerlikler göze çarpar.
Sayfa 164·Kitabı okuyor
Kendisi de bir ressam olan Maurice Pialat, bir yaşamöyküsü olan Van Gogh adlı filmde aradığını bulamayan Van Gogh'un dramı karşısında yaşama sevincini yücelten izlenimci resimleri alıntılar. A. Renoir'ın /eunes filles au piano'su (Piyano Çalan Genç Kızlar, 1892) alıntıladığı resimlerden birisidir.
Sayfa 149·Kitabı okuyor
Bir diğer örnek, James Cameron'un Titanic'idir (Titanik, 1997). Filmde Rose'un, önünde poz verdiği resimlerden birisi Picasso'nun les Demoiselles d'Avignon'u (Avignon'lu Kızlar, 1907), diğeri Portrait d'Ambroise Vollard (Ambroise Vollard'ın Portresi, 1910) ve Edgar Degas'ın l'Etoile ou la danseuse sur la scene'idir (Yıldız Dansçısı Sahnede, 1876). Bunlar iki ünlü ressamın resimlerinin tarzında yapılmış kopyalardır. J. Cameron, Degas'ın ve Picasso'nun modernitesini bu yolla gündeme getirir (aynı zamanda izleyicinin bilgi birikimine seslenir).
Sayfa 131·Kitabı okuyor
Reklam