Alyoşa, gelmesi için ısrarlı ricalardan başka hiçbir açıklama olmayan kısa, sır dolu mektuba göz gezdirdikten sonra,
- peki gelirim, diye karar verdi.
Miusov anlamlı bir sessizlikle karşılık verdi. son derece ağırbaşlı, çalımlı bir hali vardı. dudaklarında üstten, hoş görür bir gülümseme seziliyordu. Alyoşa hızlı hızlı çarpan yüreğiyle hepsini ayrı ayrı izliyordu. bu konuşma bütün varlığını sarsmıştı. Bir aralık gözleri Rakitin'e takıldı. Papaz okulu öğrencisi eski yerindeydi, kapının yanında hareketsiz duruyor, yere baktığı halde dikkat kesilerek dinliyor, çevresini inceliyordu. Fakat alevlenmiş yanaklarından onun da herhalde Alyoşa kadar heyecanlandığı belli oluyordu. Alyoşa heyecanının nedenini biliyordu.
- sahi mi söylüyorsunuz? öyleyse bu itirafınızdan sonra içtenliğinize, iyi yürekli olduğunuza inanıyorum. mutluluğa ulaşamasanız bile iyi yolda olduğunuzu unutmayın ve hiçbir zaman bu yoldan ayrılmamaya çalışın. en önemlisi, yalanın her türlüsünden hele kendi kendinizi aldatmaktan kaçının.
- peki, ne yapmalı? bu durumda ne yapmalı? büsbütün umut kesmeli, değil mi?
- beni mahvettiniz! ancak şimdi, şu anda konuştuğunuz sırada, nankörlüğe tahammül edemeyeceğimi söylerken, gerçekten içtenliğimi takdir etmenizi beklediğimi anladım. bana beni öğrettiniz, gerçek varlığımı keşfederek bana da tanıttınız.