George Orwell resmen hayvanlar üzerinden biz insanları ve kurduğumuz sistemleri anlatmış. Kitapta beni en çok etkileyen şey, özgürlük hayaliyle yola çıkan hayvanların, sonunda farkında bile olmadan eski zalim sahiplerinden daha beter bir yönetimin altına girmeleri oldu. Özellikle domuzların (Napoléon ve Squealer) diğer hayvanları "eşitlik" adı altında nasıl kandırdıklarını, kuralları kendi işlerine geldiği gibi nasıl değiştirdiklerini izlemek hem sinir bozucu hem de çok düşündürücüydü. En çok üzüldüğüm karakter kesinlikle at Boxer oldu. "Daha çok çalışacağım" diyerek canını dişine taktı ama gücü bitince sistem onu bir kenara attı. Bu sahne bana, emeğin değerinin bilinmediği yerlerde sadakatin bazen ne kadar acı sonuçlanabileceğini gösterdi. Kitabın son cümlesi zaten her şeyi özetliyor: "Bütün hayvanlar eşittir ama bazıları daha eşittir."

Duygu ve Düşünce