1000Kitap Logosu

Yalancı Bahar

Filtrele
Saygısız, sevgisiz insanlar arasında yaşamaya çalışıyoruz, yalancı bir rüzgâr gibi savruluyor ömrümüz... Düşlerle yaşayıp, düşlerle ölüyoruz, gerçekler hep acı vermek zorunda mı ? Bu hayat bir yağmurun damlası gibi düştü göz yaşlarıma, Öldüm, dirildim, yaşıyorum... Yalancı bahar gibi hayatım hep çiçek açıyorum ama yalancı işte... İşte bu kadar. -Kübra
2
83
AÇIK Biz hep açık konuştuk. Gökyüzünden maviydi sözlerimiz. Sığ bataklarda değildik. Kuşlar gibiydik, uçarıydık. Gözlerimizde Şavkıyan parıltılar gibiydik. Biz; iyiye iyi, güzele güzel dedik. Masallardan çekerdik mısraları, tülbent gibi. Yalnız, şiirlerde yalan söylerdik. Umutlarımızda, hayallerimizde yalancı değildik. Biz, buğday tarlalarında buğday, Ağu yeşili bahçelerde ot, Trenlerde düdük sesiydik. Yıldızlara çobandık, değirmenlere su. Bozkırlara bulut gölgesiydik. Seller akıp gitti, biz kaldık. Bulutlar uçtu gökyüzünden. Rüzgarlar darmadağın etti. Ne bahçesinden hayır var, ne güzünden. ( Güz: sonbahar) Akıl da bulutlar gibi koyup gitti. ( Bırakıp gitti ) Nerden bilirdik çalışmaktan Yorulacağını sevgililerin. Yaşamanın güzelliği kadar Hoyratlığını, bezginliğini. Biz kaldık, çekip gitti bahar. Nerden bilirdik. Cahit KÜLEBİ
11