Gülsüm Karacaoğlu

Gülsüm Karacaoğlu
@yaman3
Bedeninde cennet toprağından parçalar var insanın biliyorsun, ta ezel bezminden güzel olana aşinalığı var.
Reklam
bir çınar ağacının altında oturan dervişin ellerine yapışmak. Sonra sual etmek ona bütün utanmazlığımı lisanıma yükleyerek. “Neden” demek, “neden böyle oldu? Neyi kaybettik, nasıl kaybettik, nereye verdik?” demek. Sonra dizlerine koyup başımı asırlarca sürecek bir kâbusa ağlamak isterdim.
Hani diyorum bir rüyadan uyanır gibi, hastalığın mahmurluğundan ayılır gibi kaldırsak başımızı ve baksak ki hâlen dahi cennetteyiz.
Yalnızım zannettin hep. Oysa hiç yalnız kalmadın sen? Asla kimsesiz olmadın. "O seni terk etmedi", sen O'nu unuttun. O kendi nefesinden verdi sana,
İçine giden insan, oradan iyi şeyler bulup çıkaracaktır. Çünkü içi fıtratıdır insanın, tertemiz mayasıdır. Dünyanın giremediği yerdir. İçimize gidemediğimiz için mahrum kaldığımız şeylerin saklı olduğu yerdir. Gökhan Özcan