"kendimi tutmak zorundayım, çünkü daha ayrıntıları düşünmeye başlar başlamaz tüm duygularımla bir esrime haline geçiyorum,bir tür sarhoşluğu kapılıyorum ve o rengârenk sarhoşluğun içinde birbirlerine karışıp yitmemeleri için hafızamdaki görüntüleri tasnif etmek zorunda kalıyorum.
O dönemde bazı yarı farkındalık anlarında bilincine tam varmadan içimde özlemini çektiğim şey arzulardan ziyade,arzulama arzusuydu; daha güçlü,daha bağımsız,daha tutkulu,daha doyumsuz istek duyma,daha yoğun yaşama,belki de acı çekme ihtiyacıydı.