“İnsan bazen kendi kendine müebbet biçer. Hepimiz kafamızın içinde pişmanlık hapishaneleri taşırız, öyle ki sebep oldukları vicdan azabından ve acıdan kurtuluş yoktur.”
Ama ben hiçbir şeyi ya da hiç kimseyi unutmam, bilhassa bana yanlış yapanları. Affedememe kusurumu sabrımla kapatırım. Ve küçük şeylere dikkat ederim çünkü o küçük şeyler, bir insanın gerçekte nasıl biri olduğunu ele veren en büyük ipuçlarıdır. İnsanlar kendilerini başkalarının gördüğü gibi göremezler; hepimiz kırık aynalar taşırız.
“Bazen insanların sırf öylesine yüz ifadelerini değiştirdiklerini düşünürüm. Bir insanın gülümsemesi onun mutlu olduğu anlamına gelmez, tıpkı ağlamasının üzgün olduğu anlamına gelmediği gibi.”