Düşürdün âşk'ın nar'ına
Karıştırdın küle beni
Atın yolun kenarına
Yâr geçtikçe göre beni
Kırda meleşir kuzular
Derdim çok yarem sızılar
Gönül sevdiğin arzular
Götürsünler yâre beni
GEL/SEN
Desem ki yanımdasın
Kızıl akşamında bu şehri
Terk eden sen değil
Dudaklarında uğru bir ağıt
Desem ki sen değil ağlatan.
Mülteci isyanı koynunda bir yılanın
Ya da
Yıllar süren bir yalandı yaşamak,
Senden uzak
Varlığın canı emanet
Ruhun ışıkta gizli
Ve nihanî bir teselli yokluğun,
Her nisan toprağa düşen
Desem ki nur, her parçan da bir elem!
"Sen kaç köşeli yıldızsın"
Ey yarem!..
Men çi güne hüş dârem piş ü pes
Çün nebâşed nür-i yârem piş ü pes
“Yârimin nûru etrâfımda bulunmazsa ben nasıl önümü ardımı görebilirim.”
1537
Mecnûn didi men fedâ-yı yârem
Vaslına anuñ ümîd-vârem
(Mecnun dedi ki: "Ben kendimi sevgiliye feda etmişim ve ona kavuşmayı ümit ediyorum.)
Eski yârem var idi yürekte açıldı yine
Yer yüzüne kanlı yaşım yine saçıldı yine
Yüreğimin şerha şerha yareleri bitmedi
Noldu yine noldu yine yare açıldı yine
Yine ayın yenisidir deliliğim depreşir
Akl u fikrim konağından yine göçüldü yine
Tevbe vermiş idi zâhid aşk şarabın İçmeyem
Sındı tevbem dolu dolu yine içildi yine
Dediler idi bana kim aşk kitabın okuma
Fala bakayım dedim ol sayfa açıldı yine
Terziye ısmarladım Rûmi'ye zâhid donu biç
Tutmadı sözümü âşık donu biçildi yine
Kervan
"KIVRANIRKEN VEREM İLE
YAR EĞLENİR YAREM İLE,
MECNUN,FERHAT ,KEREM İLE
AYNI NESEPTEN GELİRİM."
