Bir insanın , kendisi için ; böyle üstünde hiçbir gölge , hiçbir şekil , biraz olsun ümide benzer bir şey bulunmayan bir cehennem yaratabileceği hiçbir zaman aklıma gelmezdi ...
Ard-arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim...