Sevgi, sevgidir. Saf, koşulsuz ve evrensel bir duygudur. Gerçek sevgi; karşılık beklemeden, çıkar gözetmeden var olur. Her şeye ve herkese duyulabilir, çünkü sevgi yalnızca insana değil, doğaya, hayvanlara, yaşama ve hatta kendimize yöneliktir. Ne zaman ki sevgiye kıskançlık, sahiplenme ya da çıkar karışır, o zaman duygunun özü bozulur. Bu yüzden sevgiyi başka duygularla karıştırmamak gerekir; çünkü sevgi, saf haliyle yaşandığında insanı en çok büyüten ve özgürleştiren şeydir...
Bence değersizlik hissine sahip olan kişi, dünyadaki her şeye, her kişiye aşırı değer verme eğilimindedir.. Sevgi, ilgi, saygı, merak, endişe vb. birçok hissi muhatabına samimice iletmeye çalışır. Sonuçta aynı karşılığı göremediğinde yıkılır. Zaten belki de tüm bu ilettiği duygular kendisine yansımasını umduğu duygulardır. Halbuki yansıma için aynaya bakmalı. İnsan önce kendini sevmeli, saymalı, ilgi göstermeli... Belki böylece bu değersizlik hissinden kurtulur...
AYRILIK SEVDAYI KAPSAR
Severek de ayrılabilirim
Her bitme bir gitme değildir
Çok özlediğimde
Geçmiş kelimelere sarılabilirim
Fotoğrafların var
Onlarla konuşabilirim
Bende bu yürek olduktan sonra
Seni sen olmadan da sevebilirim