Kuvvet ve yeteneklerine göre, tutamamak yüzünden heder olan enerji ve yetenekleri, bezginlik ve bıkkınlık içinde tükenen ömürleri düşündükçe; iş ve meslek dağılımı bakımından henüz ne kadar geri ve ilkel bir durumda olduğumuzu daha iyi anlıyorum.
Üniversite profesörlerinden birini tanırım ki, bana bir gün aynen, "Doktorluktan tiksiniyorum; bir hasta görünce tüylerim diken diken oluyor", demişti. Kötü bir şey ve mutsuz bir hayat değil mi? Fakat bu zavallıların suçu, sırf yanlış bir hayat yolu tutmuş olmalarıdır.