Alberto Manguel

Alberto Manguel

8.0/10
91 Kişi
·
178
Okunma
·
31
Beğeni
·
2.303
Gösterim
Adı:
Alberto Manguel
Unvan:
Arjantinli Yazar
Doğum:
Buenos Aires, 1948
Alberto Manguel 1948’de Buenos Aires’te Arjantinli bir ana babanın çocuğu olarak doğdu. Çocukluğunu babasının diplomatik görevi nedeniyle İsrail’de geçirdi. Çek bakıcısından İngilizce ve Almanca öğrendi. Anadili İspanyolcayı, 1955’te Arjantin’e döndükten sonra öğrendi. Öğrenciliğinde Jorge Luis Borges’e dört yıl süresince kitap okudu. Yaşamını Fransa, İtalya ve İngiltere gibi değişik ülkelerde sürdüren Manguel, 1988’den beri Kanada vatandaşı.
Yazarlığı yanında çokdilli bir çevirmen, antoloji yazarı ve yayıncı olarak uluslararası ün kazanan Manguel’in başlıca yapıtları arasında Hayali Yerler Sözlüğü (Çev. Sevin Okyay-Kutlukhan Kutlu, YKY, 2005), 1992’de McKitterick Ödülü’nü kazanan romanı News from a Foreign Country Came (Yabancı Bir Ülkeden Haberler Geldi) ve Kanada’da Kurmaca-Dışı dalında Genel Vali Edebiyat Ödülü’nü kazanan Reading Pictures: A History of Love and Hate (Resimleri Okumak: Aşk ve Nefretin Tarihi) sayılabilir.
Manguel’in Türkçeye çevrilen diğer kitapları şunlardır: Başka Ateşler: Latin Amerikalı Kadın Hikâyeciler Antolojisi (Çev. Tomris Uyar, 1988); otuzdan fazla dile çevrilip uluslararası bir çoksatar olan, Times Literary Supplementtarafından Yılın En İyi Kitapları arasına seçilen ve Fransa’da Médicis Ödülü’nü kazanan Okumanın Tarihi (Çev. Füsun Elioğlu, YKY, 2001); Borges’e kitap okuduğu günlere ilişkin anılarını anlattığı Borges’in Evinde (Çev. Cem Akaş, YKY, 2002), Palmiyelerin Altında Stevenson (Çev. Cem Akaş, YKY, 2004), Okuma Günlüğü (Çev. Mehmet H. Doğan, YKY, 2007), Geceleyin Kütüphane (Çev. Dilek Şendil, YKY, 2008), Kelimeler Şehri (Çev. Esen Ezgi Taşcıoğlu, YKY, 2009).
"Okumakla birikim yaparsınız ve bu birikim geometrik olarak artar; okunan her yeni şey, okuyucunun daha önce okuduklarının üstüne yenisini inşa eder."
“Daha altıncı yüzyılda Mâcon Kilise Meclisi cinayet işlemiş bir piskopozu on beş yıl boyunca kutsal elyazmalarını çalışmaya, ardından da ‘ömrünün geri kalanında hac yolculuğu’ yapmaya mahkûm etmişti. Ruhu temizleyen okumayla bedeni temizleyen yolculuk günahkârın kurtulmak için yerine getirmesi gereken birbirini tamamlayıcı iki eylemi olarak görülürdü.”
Alberto Manguel
Sayfa 38 - Yapı Kredi Yayınları, 2.Baskı, Ç: Dilek Şendil
Okumak sezgilerimizi gerçek olarak yaşamamızı, deneyimle öğrenmeyi gözle görülebilir ölçüde metnin içine geçmeyi dönüştürmemizi sağlar.
“Her okur oturduğu koltukta birer Crusoe’dur.”
Alberto Manguel
Sayfa 23 - Yapı Kredi Yayınları, 2.Baskı, Ç: Dilek Şendil
“Kitap pek çok şeydir. Anıların ambarı, zaman ve mekânın koyduğu kısıtlamaları aşma aracı, derin düşünme ve yaratıcılık alanı, kendimizin ve başkalarının deneyim havuzu, aydınlanma, mutluluk, bazen de avunç kaynağı, geçmiş, bugün ve gelecek olayların kaydı, bir ayna, can yoldaşı, öğretmen olan, ölüleri yad ettiren, oyalayan, kil tabletten elektronik sayfalara kadar nice kılıklara girmiş kitap, ana kavramlarımızla girişimlerimizin çoğuna uzun zamandır metafor olarak hizmet etmektedir.”
Alberto Manguel
Sayfa 16 - Yapı Kredi Yayınları, 2.Baskı, Ç: Dilek Şendil
Yataktan kalktığınız zaman dosdoğru okumaya ya da derin düşünmeye girişmeyin, en az yarım saat gidip temizlenin. Sonra sabırla, kuvvetinize göre bir saat boyunca derin düşünceye dalın.
"Okumak sohbet etmektir. Deliler, zihinlerinin bir köşesinde yankılandığını işittikleri hayali diyaloglarla uğraşırlar; okurlarsa, bir sayfa üzerindeki sözcüklerin sessizce harekete geçirdiği benzer bir diyalogla."
Sitemizin değerli okurlarından Nesrin Ay hanımefendinin #25923319 incelemesi vesilesiyle tanıdığım ve kısa sürede önce kitaplığıma sonra da zihnime kazandırdığım bu eser, bir 'gezgin' olarak, okuma yolculuğumun önemli duraklarından biri oldu.

Zaten kendisi de bir inceleme olarak kaleme alınmış bu kitabın hakkını vererek incelenmesi çok kolay değil. Kitapta ele alınan konuların her biri, üzerinde uzun uzadıya yazmayı, konuşmayı, tartışmayı hak edecek kadar derin ve detaylı konular. Bu yüzden ben de 'scroll çatlatan' bir incelemeden kaçmak ve sizi de yarı yolda kaçırmamak için azami bir gayret göstereceğim:) Yine de olur da lafı uzatırsam, şimdiden affınıza sığınıyorum...

Üç ana bölümden oluşan kitabın ilk bölümü, 'Bir gezgin olarak okur, dünyayı tanıma olarak okuma' adını taşıyor. Adından da anlaşılacağı üzerine yazar burada dünyayı, okumamız gereken bir kitap olarak olarak ele alıyor. Bu durumda biz okurlar da bu dünyayı okuyarak gezen gezginler oluyoruz.

Manguel'e göre bu okuma, kurgu, matematik, haritacılık, biyoloji, jeoloji ve nice yollarla türlü biçimlerde yapılabilir, ama temel varsayım aynı kalır; evren belirli yasalarla yönetilen tutarlı bir işaretler sistemidir ve o işaretler, bizim kavrama yetimizin ötesinde bir anlam taşırlar. O anlamın içine bakabilmek için bizim de dünyanın kitabını okumaya çalışmamız gerekir.

Bu metafor, eski kutsal metinler, Gılgamış Destanı ve Dante'nin İlahi Komedyası üzerinden detaylandırılıyor.

Yine yazarın bakış açısıyla kitapların sayfalarında yol alan gezgin, bir süre sonra bazen ne geçtiği yerlere ne de oranın sakinlerine aldırmadan, deyim yerindeyse, bir sığınaktan diğerine ilerlemeye başlar ve böylece gezginin okuma eylemi dünyanın içinde yaşamak yerine ondan kaçındığı bir mekânla sınırlı kalır. İşte bu noktada, kitabın ikinci bölümüne yani günümüzde de sıkça kullandığımız 'Fildişi Kule' metaforuna bir geçiş yapıyoruz.

Kule metaforu, basit bir anlatımla ifade edersek, başlangıçta bir yazarın veya bir okurun iç dünyasını beslemek adına yalnız kalma ihtiyacını karşılayan; derin okuma ve derin düşünme eylemini gerçekleştirebileceği bir sığınak, veya 'kendine ait bir oda' olarak anlaşılmakta. Montaigne bu ihtiyacı 'Evinde kendisiyle başbaşa kalabildiği, kendi kendisine gözlerden uzak saygı sunduğu ve saklandığı hiçbir yeri olmayan adam (bence) sefildir!' sözüyle açıklıyor.

Ancak yazarın 'melankoli' olarak ifade ettiği bu durum, bu derin düşünme eylemi, her ne kadar yaratıcılık hali olsa da atalet (eylemsizlik) boşluğuna düşmeden sürdürülmesi kolay bir şey değil. Böyle anlarda kule besleyici gücünü kaybederek ruh ve akıl enerjisini tüketen bir yere dönüşebiliyor. İşte Fildişi kuleye yüklenen anlam da tam bu noktada değişime uğruyor. Yazar bu değişimi şu cümlelerle özetliyor:

"Çalışkan aydınlara inziva yeri sağlayan kule imgesi çok geçmeden sığınılacak bir liman yerine saklanılacak bir mekân olarak, aydınların dünyevi görevlerinden kaçtıkları hücreyi tasvir etmek üzere kullanılmaya başladı. Fildişi kule halkın imgelemine, sokaklardaki hayata karşı bir sığınak, orayı mesken edinmiş aydınlar da bir züppe, kısır, dalgacı, mizantrop, halk düşmanı olarak yerleşti."

Ve bu bölümde kule metaforu, çok geniş bir Hamlet incelemesi ile detaylandırılıyor.

'Kitapkurdu, dünyanın mucidi olarak okur' adını taşıyan son bölüm, kendimizden de çok şey bulabileceğimiz, 'kitapkurdu' olmakla övünenlerin şapkasını önüne alıp düşünmesine neden olacak oldukça keyifli bir bölüm.

Grandvill'nin kitap sayfalarına sarıp sarmalanmış, o sayfalar içinde kaybolmuş bir adamı karikatürize ettiği görselle başlayan bölümde (https://www.kisa.link/6WCE) bu betimleme ile, okunacak kitaplar olduğu sürece kitapkurdunun dünyadan kopuk yazgısına mahkum olduğu görülmekte.

İlk bölümde bahsedilen okur-gezgin bazen kitapları yiyip bitirir, ancak bunu yaparken amacı, kitapların ve hayatın sergilediği öğretiden yararlanmak değil, sadece sözcüklerle patlayasıya doymak olur. Kitap okumanın amacı, bir yerden sonra kitap okumanın kendisine dönüşür. Doymak bilmez okur, sözcükleri özümsemek, metni sağlam deneyimlere aktarmak yerine umutlara kapılarak onları yutmakla yetinir.

Bu bölüm de Don Quijote, Madam Bovary gibi kitaplar üzerinden detaylandırılıyor...

----------------------------------

Gezgin, Kule ve Kitapkurdu'ndan bana kalanları, böyle özetin özeti diyebileceğimiz ve açıkçası çok da içime sinmeyen bir şekilde kısaca ifade etmeye çalıştım. Kitapta ayrıca, burada değinemediğim derin okuma/yüzeysel okuma, baskı okuma/dijital okuma gibi hepimizin sık sık konuşup tartıştığı konular hakkında da çok önemli tespitler ve biz okurların önünde bekleyen, sinsi sinsi büyüyen bazı tehdit ve tehlikelere karşı önemli uyarılar yer alıyor.

Bu 116 sayfalık kısa ama etkili kitabın yazarı Alberto Manguel'den de birkaç satır bahsetmeden geçmeyelim... Arjantin'de doğan, çocukluğunu İsrail'de geçiren ve sonra Kanada vatandaşı olan, dünyanın pek çok ülkesini gezip görmüş bu çok uluslu, çok kültürlü aynı zamanda 3-4 dil bilen yazar, aynı zamanda çevirmen ve yayıncı olarak edebiyat dünyasının her alanında varlığını sürdürüyor. Biyografisinde, öğrencilik yıllarında Borges'e 4 yıl boyunca kitap okuduğu bilgisi yer alıyor ki, bu birikimin tohumlarının ilk nerede atıldığını bu vesileyle öğrenmiş oluyoruz.

Biraz da kitaptan aldığım ilhamla, incelemeyi belki bir metafor denemez ama küçük bir kelime oyunuyla sonlandırmak istiyorum;

Yediğimiz yemeklerin midemize gittiğini biliyoruz. Peki ya okuduklarımız? Onlar nereye gidiyor? Nerede sindiriliyor? Ortaya çıkan enerjiyi nereye ve nasıl harcıyoruz?

Annem küçüklüğümde yemek yerken sürekli çiğnemeden yutmamam gerektiği konusunda beni uyarırdı. Manguel de bu kitabında aynı öğüdü okuduklarım için veriyor.

Sen bir gezginsin ve kitapların dünyasında yolculuğun tadını çıkar. Kitaplarda dünyayı, dünyada ise hayatı okumaya çalış. İhtiyaç duyduğun her an kulene kapanabilirsin. Ancak orada pencere kenarında oturmayı unutma ve asla kitapların büyüsüne kapılıp hayatla ilişkini kesme. Kitaplarını okurken derinlemesine oku, düşün ve kitaptan aldıklarını hayatına uygula. Başkalarının hayatlarına da dokun. Aksi halde kitap okurken sen de bir kitaba dönüşüverirsin ve kimse farkında olmaz.

Ve en önemlisi... Okuduklarını asla çiğnemeden yutma...

Herkese keyifli okumalar dilerim...
Bu güzel incelemeyi #25851950 okurken aklıma takıldı benim de 12-13 yaşlarındayken ilk gençlik çağındaki kızlara hitap eden kitaplardan birinde okuduğum ve o küçücük aklımla uygulamaya çalıştığım saçma eylem. Diyordu ki özetle 'elinizdeki kitabın kapağını göstermeden tutun ve keyif aldığınızı belirten hareketler yapın ki etrafınızdakiler merak etsin ne okuduğunuzu.' Ah bu ergenlik. Statü nesnesi, ilgi çekme aracı, sadece bir hava atma oyuncağı olarak gösterilen kitap! Sunumun önemi, göstermelik okuyuşlar.

Gezgin, Kule ve Kitapkurdu bize dilin yetersiz kaldığı yerlerde kullanılan metaforların zamanla okuyucu nezdinde nasıl değiştiğini ilk olarak kutsal metinlerle, M.Ö. 2000 li yıllarda Gılgamış Destanı ile, daha sonra Dante'nin İlahi Komedya'sı, Shakespeare'in Hamlet'i gibi bilindik eserlerin yorumlanmasıyla göstermeyi amaçlamış.

Dünyayı bir kitap, okuma eylemini de yolculuk olarak nitelendirince okurun bir gezgin olduğu sonucuna varılıyor. Okumayı ilkin dünyayı tanıma, daha sonra dünyaya yabancılaşma olarak ele almış. Okurken 'hayal gücünün uçsuz bucaksız topraklarının tek bir paragrafla geçileceğini, bir tek cümleyle asırları geride bırakmanın mümkün olduğunu' söylüyor.

Fakat günümüzdeki gezginlerin derin okuma denen 'meret'ten habersiz, sürüler halinde yolculuk ettiği, sanal ağlar nedeniyle asla yalnız olamadığı ve dahası yalnızlıktan, yalnız okumaktan, görülmemekten dehşete düştüğü bir dünyayı eleştiriyor. Yani bu sitedeki kaliteli okurların tartıştığı durumların açıklaması.

Kule metaforu da ilk olarak 'dünyadan yatay kaçışta umut kalmayınca dikey olarak kaçmaya çalışan', düşünen, sorgulayan, iç dünyasını beslemek amacıyla inzivaya çekilen okurların mekanı olarak aksedilirken, düşünceden eyleme geçemeyen, hiçbir işe yaramayan sözde aydınların gerçeklerden kaçtığı bir mekana dönüşmüş. -ki bu aydınlardan halkı 'yığınlar' olarak tanımlayan kişiler olarak bahsediliyor. Aşağılamaların biri bin para. Burada da insanın aklına 'Halk denize hücum etti, vatandaş denize giremedi' vecizemiz geliyor ister istemez.:)

Keza kitapkurdu da anlamını negatife döndürmüş kitapları yutan, hızla yiyip bitiren çağrışımlar yaptığı için. O yüzden diyor ki yazar 'Ciddi okur, bilgin ve kitapları yalnızca hızla yiyip bitiren kimseleri birbirinden ayırt etmek büyük önem taşır.'

Ciddi okurlardan olmak dileğiyle.
Gecenin 4 ü inceleme yazıyorum,çılgınlık mı sonuna kadar;ama bunları hep sen bana yaptırıyorsun Manguelciğim! Ben böyle bir kız değildim Gılgamış'tan girdik,Babil dedik,Don Kişot dedik ben yeter dedikçe sen üstüne HAL dedin bir de cidden alacağın olsun emi!

İnsan tanışır tanışmaz yapmazdı böyle şeyler,bu kadar yüklenilmezdi,Doğum günüme kalmış şurda kaç gün büyüdüm artık,çok şey kattım kendime diye düşünürken aslında bana ne kadar az bilgi sahibi olduğumu öğrettin önce bir bozuldum tabii,içimden kalkıp kütüphane yolunu tutmak,ansiklopedileri karıştırmak gelmedi de değil,dedim ya hep senin suçun bunlar! Öncelikle kitabın az okunması bir miktar şaşırttı.Olsun,yolumuz uzun ve belki bir gün sizin de yolunuz Manguel'le kesişebilir kim bilir.Kesişirse siz siz olun fakat benim gibi bir hayalperest olmayın.Belki de olun,kötü değildir özünde sadece beklentiler üzebilir.Üzdü mü kitap başlarında evet.Ne bileyim ben öyle Don Kişot kitapları deyince birazcık kitabı hatırlayıp Cervantes'in okuduğu kitaplara değinir de keyiflenirim demiştim.Öyle bir girdik ki konuya Rönesans falan hikaye oldu,aydınlanma çağı tam anlamıyla bizim evde yaşandı o sıralar.Ben bana bittikten sonra okumam gereken kitap listesi,izlemem gereken filmler ve araştırmam gereken konular bırakan kitapları ayrı bir severim.(Zülfü Livaneli'ciğim biliyorum konunun senle pek bir alakası yok şu anda,ziyanı yok sen de az uzun bir liste bırakmamıştın bana buradan yad edeyim seni istedim.) Dediğim gibi kitaba farklı bir beklentiyle başlamıştım.Farklı bir yola sürükledi sonrasında.Kafalar karıştı,arada sıkıldık pes ettik mi? hayıııırrr! Sonra birden kapitalizme vurgu yaptık.Bir kez daha çok satanlar listesinde gördüğümüz katiyen edebi anlamda bizi tatmin etmeyen kitaplara hepinizden tiksiniyorum gözleriyle baktık ve o bizi bambaşka alemlere sürükleyen,edebiyatı doyumsadığımız kitapların varlığı için binlerce kez şükrettik.Fena da olmadı sanki.Hikayelerin hayatımızdaki dilini bir kez daha kavramış olduk.Ah şu hikayeler?! Gılgamış'tan beri hiç peşimizi bırakmayan ama gittikçe önemini yitiren hikayeler,hikayelerimiz.Eskiden birbirimize anlattığımız hikayelerimiz vardı bizim mesela,artık öyle bir hale geldik ki ne hikaye biriktirmek gibi bir derdimiz var ne de öyle paylaşabildiğimiz dostlarımız.Sonumuz hayrola değil mi Manguelciğim? Vallahi de ben seni anlamak istedim,fakat daha Gılgamış'ı okumamıştım yıllarca Don Kişot'un aslında hep en zeki adamlardan biri olduğunu düşündüğüm halde Cervantes'in hayatı konusunda ne kadar cahil olduğumu,tarih bilgimin bu kadar kıt olduğu halde muhabbetimizi ilerletmek için neyi beklediğimi düşünedururken sen çıktın karşıma.Hani doğru insan yanlış zaman deriz ya.Biz de seninle öyle olduk işte.Belki de sohbete yanlış yerden başladık.Yanlış yerden başladık diye bırakacak değiliz elbet dur bakalım hele,yine görüşeceğiz.

Elimden şu saatte gelen ancak bu kadar olabildi,bir delinin zırvalıklarını dinleyen herkese çok teşekkür ediyorum şimdi.Özete gelecek olursak ilk kitap için belki bir miktar ağır kaçabilir.Mitoloji,tarih seviyorsanız şayet siz yine de hiç düşünmeden alın okuyun.Ben Manguelciğimle bir dahaki buluşmalarımıza saklayayım kendimi.
Kitap okumayı, kitaplarla arasındaki ünsiyeti daha da sağlamlaştırmayı isteyen herkesin -ki buradaki kitlenin büyük çoğunluğunun- okuması gereken kusursuza yakın bir kitap. İsmi bile şiir gibi. Aslında her şey Manguel'in evinde bir kütüphane kurmak istemesiyle başlıyor fakat temelde bu istek onun henüz küçükken edindiği çılgınca kitap okuma merakından kaynaklanıyor. Borges okumaları burada pek masum sayılmaz.

Dünyadan, yerelden, oradan buradan, yüzyıllar öncesinden kalma kütüphaneleri didik didik inceleyen, kitapların tasnif ve istif şekilleriyle birlikte kitap ve okur arasındaki diyaloga farklı şekilde değinen kitap. Son olarak, kitapta tasarlanan şahsi kütüphane mit, düzen, mekan, güç, gölge, şekil, rastlantı, işlik, zihin, ada, sağkalma, unutuş, düş gücü, kimlik ve yuva olarak bölümlere ayrılıp inceleniyor.

Eh, elçiye zeval olmaz. Ben sevdim eller alsın.
Ciddi okurlar bilirler ki, kitap okumak sayfaları, cümleleri yutmak değil; içlerinden kendi hayatımız için bir şeyler çıkarabilmek. Tabi okuya okuya, okur artık usta bir avcı haline gelir. İyi düşünce avcısı.
Avcı mı? Gezgin mi? Okumak için okumak mı? Yaşam için okumak mı? Sanırım okurken kendimize sormamız gereken sorulardan birkaçı..
Metafor Olarak Okur, ciddi okurların, okumak için okuyanların, hobi olarak okuyanların..Kısaca okuma edimini seven her okurun okuması gereken bir kitap..
Chesterton, ''Her sıradan kitabın bir yerinde gömülü beş altı söz vardır, geri kalanların hepsi aslında onlar için yazılır.'' demiş ya hani.. Bu kitap ise, baştan sona okuma üzerine yazılmış ve sayfa sayısından çok daha fazla söylenecek anlam barındırıyor.
Manguel, bu nezih kitabın son sayfasında şöyle diyor:
''Biz okuyan yaratıklarız, sözcükleri sindiririz, sözcüklerden meydana geliriz, sözlerin dünyada bulunmamıza araç olduğunu biliriz, ayrıca gerçekliğimizi sözcüklerle belirleriz, bizler de sözcüklerle özdeşleşiriz.''
Kitabı aldım ve biraz incelemek için baktım. ama bakış o bakış baktım ki kitabın sonuna geldim. ve metrobüste ineceğim durağa gelmişim ) evet bence harika bir kitap. başta BORGES hayranlarının seveceği bir kitap. zaten eğer borges'in kitaplarını okumamışsanız yada borges hakkında bişey bilmiyorsanız hiç okumayın. muhteşem bir kitap......
Jorge Luis Borges genetik bir hastalık yüzünden kademeli olarak körleşince, neredeyse önüne gelen herkesten kendisine kitap okumasını istemiş. Bu şekilde epey kalabalık bir okuyucu kadrosuna sahip olan Borges'in 64-68 yılları arasındaki okuyucularından biri de o sırada Borges'in sık sık gittiği kitapçıda çalışan Bay Manguel'miş. Bu kitapta Borges'le haftada 3-4 gün geçiren Bay Manguel'in Borges ile ilgili anılarını, (kendi görebildiği kadarıyla aktardığı) edebiyat ve hayata ilişkin görüşlerini okuyoruz. Şunu özellikle belirtmek istiyorum; her kitabı size vadettikleriyle değerlendirebilirsiniz ancak. Ben Borges hakkında daha detaylı bilgi almak istiyordum diyerek bu kitaba düşük puan veremem mesela, çünkü bana vadedilen sadece Bay Manguel'in bakış açısıdır. Bu durum göz önüne alındığında da gayet başarılı bulduğum bir kitap oldu Borges'in Evinde. Oldukça akıcı yazılmış olmasının yanı sıra Borges'e ve evindeki bazı objelere ait fotoğrafların olmasını da çok sevdim. Jorge Luis Borges sevenlerin kaçırmaması gerektiğini düşünüyorum. Tavsiyemdir. =)
Hani kitapları inceliyoruz ya, spoiler de veriyoruz, bazen taraf bile oluyoruz, hatta aşırıya varıp kendimizi kitaptaki eksik bi kahramanmış gibi hissedip hissettiklerimizi de paylaşıyoruz bazen. Aha da bu kitap tam olarak bi inceleme toplusu. Amma ve lakin profesionel olanı. Okur olarak kitaplarınıza farklı bi açıdan bakmak isterseniz mutlaka okunması gereken bi kitap.
Kitabın şu kısmını o kadar ben yazmışım gibi ki defalarca okudum dönüp dönüp; "Kim ki bir kitabı sahibinden çalar; ödünç alır ve geri vermez, kitap elinde yılan olsun. Her yanına inme insin, tüm uzuvları işe yaramaz olsun. Acılar içinde kıvransın. Merhamet dilenmek için yalvarır olsun. Acıları yoklukta şarkı söyleyene değin dinmesin. Ölmeyen yılana karşın, kitap kurtları kemirsin bağırsaklarını. Son cezasına giderken, cehennemin alevleri yutsun onu." Gerçekten hislerime tercüman olan en güzel paragraf. ^^
Bir okur için okur olarak okunması gereken en önemli yazar...Kitabın içindeki kitaplar da çok değerli.. Bu yüzden listeyi aldım. Şimdi o kitapların peşine düşeceğim.

Yazarın biyografisi

Adı:
Alberto Manguel
Unvan:
Arjantinli Yazar
Doğum:
Buenos Aires, 1948
Alberto Manguel 1948’de Buenos Aires’te Arjantinli bir ana babanın çocuğu olarak doğdu. Çocukluğunu babasının diplomatik görevi nedeniyle İsrail’de geçirdi. Çek bakıcısından İngilizce ve Almanca öğrendi. Anadili İspanyolcayı, 1955’te Arjantin’e döndükten sonra öğrendi. Öğrenciliğinde Jorge Luis Borges’e dört yıl süresince kitap okudu. Yaşamını Fransa, İtalya ve İngiltere gibi değişik ülkelerde sürdüren Manguel, 1988’den beri Kanada vatandaşı.
Yazarlığı yanında çokdilli bir çevirmen, antoloji yazarı ve yayıncı olarak uluslararası ün kazanan Manguel’in başlıca yapıtları arasında Hayali Yerler Sözlüğü (Çev. Sevin Okyay-Kutlukhan Kutlu, YKY, 2005), 1992’de McKitterick Ödülü’nü kazanan romanı News from a Foreign Country Came (Yabancı Bir Ülkeden Haberler Geldi) ve Kanada’da Kurmaca-Dışı dalında Genel Vali Edebiyat Ödülü’nü kazanan Reading Pictures: A History of Love and Hate (Resimleri Okumak: Aşk ve Nefretin Tarihi) sayılabilir.
Manguel’in Türkçeye çevrilen diğer kitapları şunlardır: Başka Ateşler: Latin Amerikalı Kadın Hikâyeciler Antolojisi (Çev. Tomris Uyar, 1988); otuzdan fazla dile çevrilip uluslararası bir çoksatar olan, Times Literary Supplementtarafından Yılın En İyi Kitapları arasına seçilen ve Fransa’da Médicis Ödülü’nü kazanan Okumanın Tarihi (Çev. Füsun Elioğlu, YKY, 2001); Borges’e kitap okuduğu günlere ilişkin anılarını anlattığı Borges’in Evinde (Çev. Cem Akaş, YKY, 2002), Palmiyelerin Altında Stevenson (Çev. Cem Akaş, YKY, 2004), Okuma Günlüğü (Çev. Mehmet H. Doğan, YKY, 2007), Geceleyin Kütüphane (Çev. Dilek Şendil, YKY, 2008), Kelimeler Şehri (Çev. Esen Ezgi Taşcıoğlu, YKY, 2009).

Yazar istatistikleri

  • 31 okur beğendi.
  • 178 okur okudu.
  • 12 okur okuyor.
  • 334 okur okuyacak.
  • 5 okur yarım bıraktı.