George Eliot

George Eliot

Yazar
8.3/10
64 Kişi
·
165
Okunma
·
61
Beğeni
·
3.450
Gösterim
Adı:
George Eliot
Unvan:
İngiliz Yazar
Doğum:
Warwickshire/ingiltere, 22 Kasım 1819
Ölüm:
Londra/ingiltere, 22 Aralık 1880
George Eliot yaşamının ilk 21 yılını İngiltere'nin Warwickshire yöresinde bir çiftlikte geçirdi. Bu yıllar insanları ve çevreyi yakından tanımasına yardımcı oldu . Annesinin ölümünden sonra büyük bir malikânenin kâhyası olan babasına bakmak zorunda kaldığı için okuldan ayrıldı. Din, ahlak ve siyaset konusunda katı bir tutumu olmayan, özgür düşünceli bir çevreye katılması yeni düşünceler edinmesine yol açtı. Babasının 1849'da ölümünün üzerine önce İsviçre'ye gitti, daha sonra Londra'da yerleşerek Westminster Review dergisinde çalışmaya başladı. Aydın bir kadın olan George Eliot, o dönemin önde gelen düşünür ve yazarlarıyla dost oldu. Bunlar arasında çok yönlü bir insan olan gazeteci George Henry Lewes'le olan dostluğu yaşamına ayrı bir anlam kattı. Lewes onu roman yazmaya özendirdi ve ilişkileri Lewes ölünceye kadar yaklaşık 25 yıl uyum ve mutluluk içinde sürdü.

Edebiyat yaşamına eleştirmen ve çevirmen olarak başlayan George Eliot'un yayımlanan ilk öyküleri Scenes of Clerical Life'dır ( 1852; "Din Adamının Yaşamından Sahneler") 1859'da yayımlanan ilk romanı Adam Bede'de gözlenen, günlük yaşamı gerçekçi ayrıntılarla yansıtma yeteneği bundan sonraki yapıtlarının da başlıca özelliği oldu. 1860'ta Kıyıdaki Değirmen ( The Mill on the Floss), bundan bir yıl sonra da tarihsel bir roman olan Romole yayımlandı. Bunları Silas Marner(1861), Felix Holt the Radical ("Radikal Felix Holt") ve bir başyapıt olan Middlemarch (1871-72) izledi. Bu roman birkaç konunun iç içe geçtiği , toprak sahiplerinden köylülere, meyhanecilerden işçilere kadar kişilerinin büyük bir gerçeklikle betimlendiği ve çağdaş düşüncelerin yer aldığı güçlü bir yapıttır. George Eliot yazmaktaki amacının "tozlu sokaklardan ve tarlalardan gelen etten kemikten insanların" yaşamlarının yansıtmak olduğunu söylemiştir. Lewes 1878'de öldükten sonra John Walter Cross'la evlenen George Eliot, bundan kısa bir süre sonra hastalanarak öldü. Gerçekçi bir yazar olan George Eliot çağdaş romanın en belirleyici özeliklerinden olan psikolojik çözümlemenin öncüsüdür.
Hiçbir şeyin açık kalplilik ve güvenin kaybolması kadar ölümcül olamayacağını göremiyor musun ?
George Eliot
Sayfa 345 - Nora 2. Kitap
Memur efendi gülümsedi ve dedi ki:
Umut güzel bir gelinlik kızdı
Ama fakir olduğu için, hiç evlenmeden öldü.
George Eliot
Sayfa 266 - Nora 1. Kitap
Kitaplardaki insanlar daima yumuşak başlı ya da şefkatliydiler. Karşılarındakini mutlu edecek şeyleri yapmak hoşlarına gidiyordu. Üstelik iyiliklerinide sizi eleştirerek göstermiyorlardı.
George Eliot
Sayfa 336 - Everest Yayınları
Hassas bünyesini büyük bir korku zapt etmiş, utancın kavuruculuğu onu yeni bir manevi ihtiyaçla karşı karşıya getirmişti.
George Eliot
Sayfa 281 - Nora 2. Kitap
Kavramlar ve ahlaki ilkeler yere saçılmış toplu iğneler gibiydi; insanı yürümekten, oturmaktan, hatta yemekten korkar hale getiriyorlardı.
George Eliot
Sayfa 45 - Nora 1. Kitap
O çok uzaklarda kalan günlerde eğitim öğretim bir talih meselesiydi. Daha doğrusu bir talihsizlik meselesi...
George Eliot
Sayfa 241 - Everest Yayınları
Düşündüklerin ve kalbinin halleri ne olursa olsun
Bakışların tatlılıktan başka şey söylemesin.
Shakespeare- 93. Sone
George Eliot
Sayfa 224 - Nora 2. Kitap
640 syf.
·5 günde·Beğendi·9/10
Asıl adı Mary Ann Evans olan yazar, yaşadığı dönemde kadının itibar görmemesinden dolayı George Eliot erkek ismini kullanmış. Bu esere de nerede denk geldim hatırlamıyorum. Ama Virginia Woolf'un hayran olduğu bir eser olduğu için beni daha çok meraklandırmıştı.
Esere gelirsek; giriş bölümünde Rahibe Terasa 'dan bahsedilerek hikaye başlıyor.
İlk olarak belirtmem gereken karakterlerden bahsetmeyeceğim. Çünkü birden çok karakter ve hikaye var. İçiçe geçmiş konular ve hayali Middlemarch kasabasındaki bir çok ailenin yaşamı söz konusu.
Kitap Sanayi Devriminin olduğu zamana ait olduğu için onun etkilerini barındırıyor.
Sanayi Devriminin etkileri, psikolojik baskılar, hukuksal haksızlıklar, dini bağlılıklar, kadının değeri hatta daha çok önemsenmeyişi, aile ilişkileri, geleneklere bağlılık, dönemin siyasal yansımaları ve baskıları kitabın temel konularıdır.
Dili biraz ağır olsa da akıcıdır.
Bu birinci kitapta yer alan şeyler. Büyük ihtimalle ikinci ciltte bu şekilde ilerleyecek. Yalnız şu var ki, bu kitabın tanınmaması ve diğer klasiklerin arasında yer almayışı beni şaşırttı. Çünkü verilmek istenen mesajlar diğer klasikler ile benzer. Ayrıca İngiliz Edebiyatının da önemli bir eseri. Neyse umarım keşfedilip, köklü diğer eserler arasına girer.
240 syf.
Mary Ann Evans'ın "George Eliot" takma ismiyle yazdığı romanlardan biri olan Silas Marner, bence okunması gereken sıkı klasiklerden. Virginia Woolf, < Kendine Ait Bir Oda> isimli kitabında bu eserden ve (dönemin şartları sebebiyle)
erkek takma ismi ile kitap yazmak zorunda kalan bu yazardan uzun uzun bahsetmişti.
O kitabı okuduğumdan beri bu roman hep aklımdaydı.

Bu romanda Silas Marner isimli dokumacı Kuzey İngiltere'de, dini bir topluluğa bağlı olarak yaşıyor. Hastalığı sırasında papazın yardımcısına baktığı süreçte para çakmakla suçlanıyor. Ve bu suçlama karşısında o dini topluluk olayı tam araştırmadan Silas'ı dışlıyor.
Sonra Silas kendi yolunu seçiyor ve başka bir şehre gidiyor...
Sonrası ise bir dizi olay.
Ama bence bu kitapta hikayeden çok verilmek istenen mesajlar çok dikkat çekici.Bence bu kısımlar da biraz çevirinin kurbanı olmuş.
Sonuç olarak okuması çok kolay olmayan ama okuduktan sonra iyi ki okumuşum dedirten bir kitap.
72 syf.
·4 günde·1/10
Spoiler içerir
70 sayfalık bir kitap olmasına rağmen 4 günde anca okuyabildim. pek bir sey anladığımi soyleyemem. abisinin esine asik olan bir kardesi anlatıyor. bu kişinin öngörüleri var ve bunlar bir sekilde gerçekleşiyor. nasil oldugunu anlayamadigim bir sekilde abisinin eşi ile evleniyor. bu kitaba yorum bile yazmak su an zoruma gidiyor. kitap benim hosuma gitmedi açıkçasi. yazardan mi cevirmenden mi yoksa benden mi kaynakli bilmiyorum ama kitap beni baydi
742 syf.
·Puan vermedi
Victoria dönemi romanı olan bu kitapta ana karakterimiz Maggie tipik bir Victoria kadın karakteri olarak değerlendiremeyeceğimiz bir karakter olarak karşımıza çıkar.Dönemi göz önünde bulundurursak bu dönemde kadınlar okuma haklarının kısıtlandığını ve sadece ev işleri için uygun göründüğünü düşünürsek Maggie tamamen bu konseptin dışında kalan bir karakterdir. Maggie sadece düşünce tarzı olarak değil görünüş olarak da tipik bir Victoria kadını diyebileceğimiz bir karakter değildir. Maggie tutkuları, hayalleri ile dönemin ahlak ve erdemleri arasında kalır ve bir hayli zor hayat onu bekler. Aslında yarı otobiyografik bir roman diyebileceğimiz bu romanda Maggie adeta yazar ile özdeşleşir ve sanki adeta yazarın hayatını yansıtır niteliktedir.Ayrıca bu roman dönemin kadın erkek eşitsizliğini de gözler önüne sermesi bakımından son derece önemli bir roman ve okunması gereken romanlardan biridir.. Keyifli okumalar ...
656 syf.
·10/10
Kitap, asıl adı Mary Ann Evans olan George Eliot tarafından yazılmış. Dönem itibarıyla yazar, kadınların ciddiye alınmayacağı düşünerek bu yola başvurmuş. Zaten romanda da kadınların düşünce anlamında yetersizliği sıklıkla vurgulanıyor.
Kitap birçok roman listesinde mutlaka yer almasına rağmen ülkemizde pek rağbet görmüyor. Sebebinin, romanın anlatıldığı dönem itibarıyla Türk okuyucusunun pek ilgisini çekmemesi olduğu söylenebilir. Ayrıca 1200 sayfayı geçen hacmiyle benzeri kitaplar gibi tercih edilmediği de göz önünde bulundurulmalı.
Hikaye hayali bir İngiliz kasabasında geçen olayları anlatıyor. Asıl hikâye 3 genç kızın evlilikleri çevresinde dönüyor. Bunun yanında bugün bile tartışılan mahalle baskısı, dönemin siyasi ve dini çekişmeleri gibi konular dile getirilmiş. Genel olarak romantik yönü ağır basıyor kitabın.
Yazar kitapta uzun cümleler tercih etmiş. Bazı yerlerde 10 satırı bulan cümleler var. Bununla birlikte anlaşılır bir dile sahip. Dikkatinizi dağıtacak şeyler yoksa anlama sıkıntısı çekmiyorsunuz.
Kitabın tanıtımında pek çok eleştirmen tarafından da İngiliz dilinin en büyük kurgu eseri olarak kabul edildiği belirtilmiş. Bana göre oldukça iddialı bir yorum olsa da oldukça başarılı bir roman olduğunu söyleyebilirim.
240 syf.
·5 günde·8/10
Ünlü İngiliz yazar George Eliot'un, ilk 1861 senesinde yayınlanan 'Silas Marner' , Amerika ve İngiltere'de okullarda edebiyat dersleri; ülkemizde yabancı dil dersleri müfredatlarındaki yerini korumaktadır. Dokumacı Marner, bir talihsizlik sonucu kilisesinden kovulur, inzivaya çekilmek üzere hiç bilmediği Raveloe kasabasına yerleşir, fakat kara talih burada da yakasını bırakmaz. Güzel bir hikayedir bu, tavsiye olunur.

George Eliot'un asıl ismi Marry Anne Evans'tır. Döneminde bayan yazarlara ön yargılı davranıldığından, edebi kariyerinde George Eliot ismini kullanmıştır. Şair T.S. Eliot ile bir akrabalığı yoktur.
240 syf.
·12 günde·Beğendi·7/10
Açıkçası kitabı alırken aklımda kitapla ilgili pek bir bilgi yoktu. Dünya Klasikleri'ne göre kısa olan bu eser içerik olarak tanıdık gelse de anlatım açısında iyi bir kitap olmayı hakediyor. Tavsiye ederim.
742 syf.
·Beğendi·10/10
Muazzam bir roman. Ülkemizde az bilinmesi bizim ayıbımız. Romanın baş karakteri Maggie arzu, sorumluluk ve erdem duyguları arasında çatışmalar yaşayan zeki ve güzel bir kadın. Bütün roman Maggie'nin hayatındaki erkeklerle ilişkileri temelinde oluşuyor. Tom, Philiph ve Stephen. Tom'la ilişkisinin merkezinde ailesine karşı sorumluluğu, Philiph'le ilişkisinin merkezinde ise erdem duygusu var. Stephen ise Maggie'nin sevdiği ve onu da seven erkek. Stephen'la ilişkisinin merkezinde aşk ve arzular var. Fakat Maggie Tom, Philiph ve Stephen'la nişanlı olan kuzeni olan Lucy'e karşı sorumluluk duygusuyla arzularından vazgeçmek zorunda kalır. Fakat bu vazgeçiş çok zorlu süreçlerin neticesinde gerçekleşebilir. Bu romanın güzelliklerini anlatmak için yüzlerce sayfa yazılsa gene yetmez...
240 syf.
·5 günde·Beğendi·9/10
Güçlü bir mizah ve destekleyen benzetmelerle birlikte güzel bir hikayenin birleştiği bu klasik gerçekten okunmaya değer, keyifli bir kitap. Bir çok ders çıkarılabilecek okunması gereken bir roman. Tavsiye ediyor iyi okumalar diliyorum.
742 syf.
·68 günde·Beğendi·Puan vermedi
Mill on the Floss) isimli romanı, kitabın ana kahramanı Maggie dokuz yaşında küçük bir kız çocuğu iken açılır ve tam da yaşam tecrübesi edinmeye başlamış genç bir kadına evrilirken erkenden gelen ölümüyle sona erer. Eliot, romanın anlatı süresini belirleyen bu aralıkta okura Maggie gibi soru yönelten, okumaya meraklı ve çevresinde gelişen olaylara karşı ilgili kızların dönem İngiltere'sinde deneyimledikleri sosyalleşme sürecine dair baskıları; benlik oluşumları kadar benlik algılarını da yaralayan "toplumsal cinsiyet olarak kadınlık" kavramının toplumsal kurulumu karşısında yaşadıkları iç çelişkileri ve öz-şüpheyi; kadınları bütünüyle baskılamış bir toplumsal yapıda varlık gösterebilmek için kabullendikleri fedakârlıkları; kendi psikolojik ve ahlakî gelişimlerini mümkün kılacak yolları el yordamıyla bulma çabalarını ve erkeklerin "önemli" addedildiği bir toplumsal yapıda psişelerinde meydana gelen yaraları gözler önüne serer.
Tür olarak Bildungsromanı aşındırmak
Romanın diğer karakterleri ile Maggie arasındaki gerilimli ilişkinin sürekli değişen dinamikleri içerisinde okur, küçük kızın tüm içsel çelişkilerine şahitlik eder. Bu bağlamda Floss Nehrindeki Değirmen, kişisel serüveni, varoluş çabası ve yaşama kendi varlığı bağlamında anlam katma çabası erken gelen bir ölümle kesilen Maggie’ye odaklanmış bir Bildungsroman’dır diyebiliriz. Bu romanı, Bildungsroman türünün "erkek" ana kahramanlı diğer örneklerinden ayıran ve onu feminist bir bağlamda yeniden okumamızı mümkün kılan ise Eliot’ın ana karakterinin psikolojik ve ahlakî gelişimi üzerine kurulu bu roman türünü yeniden-yazıma tabi tutarak aşındırmasıdır. Kadın olmanın beraberinde getirdiği toplumsal baskılar, kadına yüklenen fedakârlık, meleksilik, adanmışlık; kısaca erkeğin ve erkekegemen toplum düzeninin varlığını aynı koşullar altında sürdürmesine ve yeniden üretmesine önemli ancak bir o kadar da ikincil bir katkı olarak "kadınlık" gibi meseleler, Maggie’nin eril algıyı büyük ölçüde içselleştirmesine, ağabeyi Tom’a kendini sevdirmek uğruna türlü ödün vermesine ve romanın son çeyreğinde yaşadığı kısa süreli ahlak temelli sürgün sonucunda da derin bir suçluluk duygusu altında ezilmesine neden olacak; böylesi bir ağırlığın altında ağabeyine, hem kendini hem de ona karşı beslediği sevgiyi ispatlamak uğruna nehirdeki taşkın sonucunda yitip gidecektir. Bir bakıma Eliot bize kadın kahramanın yazgısının kendi kişisel serüveninin yarıda kesilmesi olduğunu göstermektedir. Maggie, bir Bildungsromanı mümkün kılacak kadar uzun bir yaşam süremeyecek, kendi serüveninde yol kat edip gelişemeyecektir. Bu anlamda Eliot, Floss Nehrindeki Değirmen’de kahramanı kadın olan bir anlatı aracılığıyla, o kahramanın psikolojik ve ahlakî gelişimini ölüm gibi geridöndürülemez bir sonla kesintiye uğratarak, bunu da ataerkil ve erkekegemen algının kadınlara yüklediği ve içselleştirmelerini sağladığı öz-yıkım dinamikleriyle gerçekleştirerek bizatihi Bildungsroman türünün kendisini yeniden-yazıma tabi tutarak aşındırmaktadır.
Eril onay ve kadınlık inşaları
Romanın açılışından itibaren Maggie’nin ağabeyi Tom’a karşı duyduğu sevgiye vurgu yapar Eliot. Dönem İngiltere'sinde kız çocuklarına yüklenen tek toplumsal rol erkekegemen toplum düzeninin uygun gördüğü kurallara göre kendi toplumsal cinsiyetlerinin gerektirdiği davranış biçimini edinmeleri; böylelikle etraflarındaki erkeklerin onayını alarak güvenli bir yaşam sürmeyi başarmalarıdır. Kadınların toplumsal rolleri kamusal alana taşınmaz, onlardan eğitim görmeleri ve ailenin sorumluluğunu almaları beklenmez. Kişisel gelişime dair her türlü yatırımın erkek çocuğa yapıldığı bir toplumda kız çocuktan beklenen uysal, ev işlerinde becerikli, fedakâr olması; bir anlamda erkeğin yaşamını olabildiğince kolaylaştırmasıdır. Eliot, roman boyunca ağabey Tom ile Maggie arasındaki farkı açık bir biçimde ortaya koyar. Maggie okumaya meraklıyken Tom, tam da becerikli bir çiftçiden beklenecek yeteneklere sahiptir. Ancak baba Bay Tulliver, oğlunun okumuş bir genç adam olmasını istemekte, onun kendisi gibi basit bir değirmenciden "daha fazlası" olmasını arzulamaktadır. Bu nedenle Tom’u akıl dışı bir eğitim almaya zorlarken, entelektüel bir zekâya sahip olduğunu bildiği, okumaya meraklı Maggie’yi bu anlamda neredeyse yok sayar. Bay Tulliver, Maggie’nin yeteneklerinin farkındadır; ancak kendisinin de mensubu olduğu, normlarını içselleştirdiği dönem İngiltere'sinin toplumsal yapısı onu Maggie için farklı bir gelecek tahayyül etmekten alı koyar. Bu bağlamda Eliot, eril ve erkekegemen kodların yeniden üretilmesinde işleyen dinamikleri büyük bir başarıyla işlemektedir. Esasen baba Tulliver her iki çocuğunun da yeteneklerini yok sayarak hem Maggie hem de Tom’u toplumsal kodların dayattığı biçimde yetiştirme yoluna gider. Bu da her iki çocuğun da sıkıntılı günler geçirmesine neden olur. Ancak yine de Tom, erkek toplumsal cinsiyetine mensup olmanın avantajlarınden faydalanacak, kendisini var etme yolunda daha özgür adımlar atabilecektir. Oysa Maggie’nin kendi varlığına bir değer atfedebilmek için kendini gerçekleştirmek gibi bir olanağı yoktur. O ancak etrafındaki erkeklerin kendini sevmesi ve ona bir değer atfetmesi aracılığıyla kendine bir değer atfedebilmektedir. Bu da kendini sürekli bir biçimde sorgulamasına, yaptığı her hareketin sonucunda kendini suçlu ve değersiz hissetmesine neden olur. Bu hastalıklı benlik algısı dönem kadınlarının aşk ile kurdukları ilişkiyi anlamak açısından da önemlidir. Yaşama bir değer katarak kendi varlığını anlamlandıramayan kadın kahraman ve karakterler çoğunlukla kendilerini değerli hissetmek için bir ikincinin yoğun onayına ihtiyaç duyarak aşk tuzağına düşerler. Söz konusu aşk tuzağı dönem koşulları gereğince büyük bir servete sahip olmayan genç kızların mutlak bir suretle evlenme ve böylelikle de geleceklerini güvence altına alma zorunluluğu ile birleşince kadın kahramanın hem erkek toplumsal cinsiyetinin onayına muhtaç olma gereksinimi hem de bu gereksinim sonucunda erkekegemen toplum yapısına teslim olmasıyla sonuçlanan süreç daha da anlaşılır bir hâl alır. Ev içi yaşam dışında bir varlık gösteremeyen, kendini gerçekleştirmek adına eylemde bulunamayan bir toplumsal cinsiyetin dünyadaki varlığını onaylatma çabası için de aşk peşinde koşmasında anlaşılmayacak pek de bir yön bulunmamaktadır. Benzer biçimde evlilik kadınların hayatlarını güvence altına almaları için tek geçerli yoldur. Maggie de aşk tuzağına düşecek, dahası bunu toplumsal normlara bütünüyle aykırı bir biçimde yaptığı için cezalandırılacaktır.
Lucy ya da Maggie olmak
Dönem İngiltere'sinde kadınlar üzerindeki baskı ve kadınlığın ne olması gerektiğine dair tanımlar öylesine keskin, öylesine yerleşik bir niteliktedir ki erkekegemen toplumsallaşma sürecinden geçmiş, yetişkin kadınlar eril dayatmaları büyük ölçüde içselleştirmiştir. Eliot bu içselleştirmenin en kuvvetli örneklerinden birini kolayca biçim verilebilen saçlar ile inatçı saçlar arasındaki ayrım üzerinden gösterir okura. Maggie’nin kuzeni Lucy kolayca şekil verilebilen ince saçlara sahiptir. Annesi küçük kızın saçını küçük bukleler hâlinde kıvırmakta hiçbir zorluk çekmez. Oysa Maggie’nin gür ve inatçı saçları vardır. Dahası Maggie hareketli bir çocuk olduğu için Bayan Tulliver’ın zar zor biçim verdiği saçları hemen bozulur; doğal, dağınık ve kabarık hâline geri döner. Maggie’nin "inatçı" saçlarına dair bu durum ailenin kadınları arasında Maggie’nin karakterini yansıtan bir nitelik olarak değerlendirilir. Onlara göre küçük kız, genç kızlığa adım attığında saçlarından da kolaylıkla anlaşılan bu özelliği -inatçılığı- nedeniyle kendine kolay kolay uygun bir eş bulamayacaktır. Maggie’nin saçları aile arasında o kadar büyük bir meseleye dönüşür ki en sonunda küçük kız saçlarını keserek bu soruna bir son vermek ister. Ancak bu sefer de kendisini küçük bir oğlan çocuğuna dönüştürdüğü için alaya alınır, hatta azarlanır. Dahası Maggie’nin ten rengi de yeterince açık değildir. Bu da büyük bir servete sahip olmamasıyla birleşince Maggie’nin geleceğine dair şüphelerin daha da belirgin bir hâl almasına neden olur. Bir diğer ifadeyle Maggie küçük yaştan itibaren davranışları nedeniyle olduğu kadar fiziksel özellikleri nedeniyle de eleştirilir. Maggie kendine güvenli bir genç kadına dönüşmesini mümkün kılacak her türlü onaydan yoksun bırakılmıştır. Yalnızca babasının kendisine karşı beslediği sevgiden emindir; ancak bu sevgi de dönemin erkekegemen kadınlık anlayışından bağımsız olmadığı için Maggie küçük yaştan itibaren kendi içinde bir tür sürgünü deneyimler. Dönem kadınlarının erkekegemen kadınlık algısını içselleştirmiş olmaları da kadınlar üzerindeki toplumsal baskının erkek müdahalesine gerek kalmadan kadınlar arasında yeniden-üretilmesini ve bir nesilden diğerine aktarılmasını mümkün kılar.
Beyaz ten ve sarı saçın meleksilik ve iyi huy ile ilişkilendirilmesi ise dönem İngiltere'sinin erkek şair ve yazarlarının ürettiği "iyi kadınlık" tiplemeleri ile yakından ilgilidir. Eliot, eril edebiyat üretimindeki kadınlık imgelerinin toplumsal normların bir parçası hâline gelişini büyük bir başarıyla yansıtır. Babasının kaçınılmaz iflasından sonra kendini yalnızca dinî eserler okumaya adayan Maggie, Philip ile tekrar karşılaşması sonucunda farklı kitaplar okumaya geri dönecek; ancak bu sefer edebiyatın dayattığı kadınlık tipleme ve basmakalıplarını sorgulamadan edemeyecektir. Philip’in ödünç verdiği bir kitabı bitiremediğini itiraf ederken şöyle demektedir,
Maggie, “Kitabı bitiremedim,” diye cevap verdi. “Parkta roman okuyan sarı saçlı genç kıza gelir gelmez kitabı kapadım. Ve esere devam etmemeye karar verdim. O beyaz yüzlü kızın Corinne’in aşkını elinden alıp, onu mutsuz edeceğini hemen anladım. Artık sarı saçlı kadınların bütün mutlulukları alıp götürdükleri o romanları okumamaya kararlıyım. Neredeyse sarışınlar aleyhinde peşin hükümlere sahip olmaya başlayacağım: Eğer şimdi bana siyah saçlı bir kadının zafere ulaştığı bir roman verirsen o zaman denge sağlanmış olur. Rebecca’nın, Flora Macivor’un, Minna’nın ve diğer mutsuz esmerlerin intikâmını almak istiyorum.” (470)
Edebî babaların dünyasında
Görüldüğü üzere genç kız yaşadığı toplumda fiziksel özelliklerin kadınların yaşamlarında ve geleceklerinde oynadığı rolün bütünüyle farkındadır. Fiziksel özellikler salt fiziksel özellikler olarak kalmaz. Onlar aynı zamanda bir kadının karakterini, naturasını gözler önüne seren işaretler olarak da değerlendirilir. Eliot burada eril edebiyat eserlerindeki farklı kadın kahramanları Maggie’nin ağzından sıralayarak erkek yazarların yüzyıllar içerisinde inşa ettikleri kadınlık basmakalıplarına açık bir eleştiri getirmektedir. Bu anlamda Eliot dönemi için son derece yenilikçi bir işe soyunmakta, edebiyat üretim ve tüketimi ile bu eserlerin erkekegemen toplum yapısının inşasında oynadığı rolü gözler önüne sermektedir. Özellkle John Milton, Alexander Pope gibi şairlerin sıradan bir İngiliz evinde kolaylıkla bulunan, okunan edebiyatçılar olduklarını da göz önünde bulundurduğumuzda bu etkinin ne derece kuvvetli olduğu kolaylıkla anlaşılacaktır. Gerçekten de dönemin eril edebiyat üretimi kadınlık imgelerini "meleksi" ve "fettan" kadın dikotomisi üzerinden kurar. Bu dikotomi çerçevesinde sorgulayan, meraklı, dışa dönük, hareketli kız çocukları "fettan" kadın kategorisine yakın düşerler ve bu tipte kızların ehlileştirilmesi için türlü yönteme başvurulur. Meleksi kızlar ise fedakâr, diğerkâm, sevecen ve edilgendirler. Dikotominin iki kutbundaki bu kadınlık basmakalıpları önceden de ifade ettiğimiz üzere kimi fiziksel özellikler ile ilişkilendirilmiştir. Kıvırcık, kabarık, sert telli ya da kızıl saçlar ile birlikte koyu ten rengi fettan kadın tiplemesinin genel özellikleriyken açık ten, düz ve yumuşak saçlar, sarışınlık ve beyaz ten meleksi kadın tipinin özellikleridir. Elbette bu dikotominin kurulmasında bir diğer önemli faktör de İngiltere İmparatorluğu'nun kolonileriyle ve bu kolonilerdeki "yerli halk" ile kurduğu ilişki bağlamında okunmalıdır. Yerli halkları "ötekileştirmek", "ehlileştirlmesi", Batılı standartlara uygun hâle getirilmesi gereken bir "unsur" olarak görmek Batılı kadın tiplemesinin (açık tenli ve sarışın) dışında kalan kadınlık hâllerini ya bütünüyle egzotik cinsel bir nesneye indirgenmesine ya da yerli kadın basmakalıbını anıştıran her türlü kadınlık hâlinin bir tehdit unsuru olarak değerlendirilmesine neden olmuştur.
Zıt ikizler ve eril himaye
Romandaki bir diğer önemli unsur da Eliot’ın kuzen Lucy ile Maggie arasındaki varoluşsal farkları ortaya koyarken bugün feminist edebiyat kuramında sıkça başvurduğumuz "zıt ikiz" kavramını yazınsal bir strateji olarak kullanmış olmasıdır. Önceden de belirttiğimiz üzere Lucy erkekegemen İngiliz toplumunun genç bir kızdan beklediği tüm özelliklere sahiptir. Öyle ki genç kızlığına kadar olan süre içerisinde annesi genç Lucy’yi ileride uygun bir evlilik yapabileceği biçimde yetiştirmiş; bir anlamda genç kız çocukluğundan itibaren başarılı bir evlilik için hazırlanmıştır. Diğer taraftan Maggie’nin uygun bir evlilik yapabileceğine duyulan inanç pek de kuvvetli olmadığından Bay Tulliver, Tom’a ileride kız kardeşine iyi bakması, onu hayatta yalnız bırakmaması için sürekli telkinde bulunur. Bu da dönem İngiltere'sinin bir diğer önemli kamusal niteliğini ortaya koymaktadır. Bilindiği üzere İngilitere hukukunda ebeveynlerin ölümünden sonra tüm mülk en büyük erkek kardeşe kalmaktadır. Bu da kız çocuklarının kendilerine bir gelecek kurmak konusunda hiçbir söz hakkına sahip olmadıklarını gösteren bir diğer önemli noktadır. Evlenmeyen bir genç kız bu sefer de ailenin en büyük çocuğu olan ağabeyinin eline bakmak zorunda, onun kendisine biçtiği yaşamı sürdürmek zorunda kalmaktadır. Bu çerçeveden okunduğunda Maggie’nin ağabeyinin sevgisi için duyduğu ihtiyaca bir de ekonomik ve yaşamsal boyut eklenmektedir. Bir diğer ifadeyle Maggie’nin ağabeyine duyduğu varoluşsal ihtiyaç birden fazla boyuta sahiptir. Hem dünyadaki varlığının onaylanması için ağabeyinin sevgisine ve kabulüne ihtiyaç duymaktadır hem de evlenmemesi durumunda yaşamını idame ettirmesini mümkün kılacak maddi koşulların sağlanmasında ağabeyinin insafına kalmıştır.
Eliot bu romanında İngiltere toplumunda öncelikle kız çocuk ardından da genç bir kadın olmanın ne anlama geldiğini, erkekegemen toplum yapısının kadın psişesi üzerindeki etkilerini, aynı yapının kadına dayattığı ekonomik zorunlulukları ve bunlar sonucunda kadın psişesinde meydana gelen öz-yıkıma dönük dinamikleri farklı katmanlarda işleyerek gözler önüne serer. Eliot kadınlığa dair meseleleri ele alırken kadın toplumsal cinsiyeti ile baş etmek zorunda kalmış diğer yazarlar gibi eril edebiyat algısına ve bu algının üretimine de meydan okur. Bildungsroman gibi iddialı bir türü ele alarak bir kadın roman kahramanı için bu hem içsel hem de dışsal yolculuğun olanaklarının neler olduğu sorusuna yönelir. Öyle görünmektedir ki kadın toplumsal cinsiyetine atfedilen ikincil özellikler kadının "doğasına" dair efsaneleşmiş söylencelerin dayatttığı gibi kadın türünün özellikleri olmaktan ziyade, eril bir söylemin içerisinde yeniden-üretimleri mümkün kılınmış ve bu yolla da toplumsal yaşamda kadının içselleştirmesi sağlanmış bir dizi iknâ mekanizmasından ibarettir. Kadına belirli türde "bir şey" olmak dayatılır. Bu "olmaklık" da içselleştirildiği ölçüde hakikatin ta kendisiymiş gibi yeniden-üretilir. Floss Nehrindeki Değirmen eril algının ve erkekegemen toplum yapısını belirli kadınlık hâllerinin yeniden üretiminde nasıl bir rol oynadığını Maggie Tulliver’ın öyküsü aracılığıyla anlatan en kuvvetli örneklerden bir tanesi.

Yazarın biyografisi

Adı:
George Eliot
Unvan:
İngiliz Yazar
Doğum:
Warwickshire/ingiltere, 22 Kasım 1819
Ölüm:
Londra/ingiltere, 22 Aralık 1880
George Eliot yaşamının ilk 21 yılını İngiltere'nin Warwickshire yöresinde bir çiftlikte geçirdi. Bu yıllar insanları ve çevreyi yakından tanımasına yardımcı oldu . Annesinin ölümünden sonra büyük bir malikânenin kâhyası olan babasına bakmak zorunda kaldığı için okuldan ayrıldı. Din, ahlak ve siyaset konusunda katı bir tutumu olmayan, özgür düşünceli bir çevreye katılması yeni düşünceler edinmesine yol açtı. Babasının 1849'da ölümünün üzerine önce İsviçre'ye gitti, daha sonra Londra'da yerleşerek Westminster Review dergisinde çalışmaya başladı. Aydın bir kadın olan George Eliot, o dönemin önde gelen düşünür ve yazarlarıyla dost oldu. Bunlar arasında çok yönlü bir insan olan gazeteci George Henry Lewes'le olan dostluğu yaşamına ayrı bir anlam kattı. Lewes onu roman yazmaya özendirdi ve ilişkileri Lewes ölünceye kadar yaklaşık 25 yıl uyum ve mutluluk içinde sürdü.

Edebiyat yaşamına eleştirmen ve çevirmen olarak başlayan George Eliot'un yayımlanan ilk öyküleri Scenes of Clerical Life'dır ( 1852; "Din Adamının Yaşamından Sahneler") 1859'da yayımlanan ilk romanı Adam Bede'de gözlenen, günlük yaşamı gerçekçi ayrıntılarla yansıtma yeteneği bundan sonraki yapıtlarının da başlıca özelliği oldu. 1860'ta Kıyıdaki Değirmen ( The Mill on the Floss), bundan bir yıl sonra da tarihsel bir roman olan Romole yayımlandı. Bunları Silas Marner(1861), Felix Holt the Radical ("Radikal Felix Holt") ve bir başyapıt olan Middlemarch (1871-72) izledi. Bu roman birkaç konunun iç içe geçtiği , toprak sahiplerinden köylülere, meyhanecilerden işçilere kadar kişilerinin büyük bir gerçeklikle betimlendiği ve çağdaş düşüncelerin yer aldığı güçlü bir yapıttır. George Eliot yazmaktaki amacının "tozlu sokaklardan ve tarlalardan gelen etten kemikten insanların" yaşamlarının yansıtmak olduğunu söylemiştir. Lewes 1878'de öldükten sonra John Walter Cross'la evlenen George Eliot, bundan kısa bir süre sonra hastalanarak öldü. Gerçekçi bir yazar olan George Eliot çağdaş romanın en belirleyici özeliklerinden olan psikolojik çözümlemenin öncüsüdür.

Yazar istatistikleri

  • 61 okur beğendi.
  • 165 okur okudu.
  • 10 okur okuyor.
  • 374 okur okuyacak.
  • 2 okur yarım bıraktı.

Yazarın sıralamaları