Nezihe Meriç

Nezihe Meriç

8.0/10
24 Kişi
·
96
Okunma
·
24
Beğeni
·
2.209
Gösterim
Adı:
Nezihe Meriç
Unvan:
Türk Yazar
Doğum:
Gemlik, 1925
Ölüm:
İstanbul, 18 Ağustos 2009
Nezihe Meriç, Nezim, (d. 1925, Gemlik - ö. 18 Ağustos 2009, İstanbul), Türk yazar.
Türk edebiyatının önemli kadın öykücülerinden birisidir. 1970'li yıllardaki siyasî savrulmaları öyküleştirmiş, kadın ve çocuk sorunlarına eğilmiş bir yazardır.

1925'te Gemlik'te dünyaya geldi. Çocukluğu Anadolu'nun değişik kentlernide geçti. Orta öğrenimini 1943'te Eskişehir Lisesi’nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde okudu. Mezun olmadan, 1945’te öğrenimini yarıda bıraktı. Öğrenimi sırasında Verda Ün'den piyano dersleri almış olan Meriç, onbir sene boyunca (1945-1956) Heybeliada İlkokulu’nda müzik öğretmenliği görevinde bulundu. 1956 yılında yazar Salim Şengil ile evlendi.

1952 – 1972 yılları arasında Şengil’in çıkardığı Dost dergisi ve Dost Yayınları’nı yönetti. bu evlilikten Aslı adında bir kızı oldu. Nezihe Meriç'in ilk yazısı olan Ümit İstanbul Dergisi'nde 15 Şubat 1945’te N. Ufuk imzasıyla, ilk öyküsü Bir Şey ise Seçilmiş Hikayeler Dergisi'nde yayımlandı. Korsan Çıkmazı ile 1962 Türk Dil Kurumu, Bir Kara Derin Kuyu ile 1990 Sait Faik Armağanı, Yandırma ile 1998 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü’nü, 2007’de ise Mersin Kenti Edebiyat Ödülü’nü aldı. Kanser tedavisi görmekte olan Meriç, 18 Ağustos 2009'da İstanbul, Etiler'deki evinde hayatını kaybetti. Cenazesi, Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Alıp başımızı kırlara çıkabilsek. Yaşımız on sekiz olsa. Şairler, hikayeciler üzerine konuşsak. Şiirlerimizi, hikayelerimizi ortalara çıkarsak. Ağırbaşlı tartışmalara girip, bilgiç bilgiç fikirler beyan etsek. Kınalıda bir eşek anırsa, durup dinlesek. Sonra arkadaşımızın biri öbürünün elinden domatesi kapıp yedi diye, bir gülsek, bir gülsek. Sait Faik gülse, biz gülsek, deniz, kuşlar, balıklar, Burgaz, hepsi, hepimiz güle güle bir hal olsak. N'olur be Tanrım! Ne çocuktuk, ne güzeldi dünya.
Artık hiç, ama hiç çocuk değiliz. Bir yandan da yaşanmamış hayatımızla ama ne çocuğuz. Hep bir şeyler içimizde acıdı kaldı. Hep umutlanarak, hep umutlarımızın gerçekleşemediğini görerek yaşadık. Sonra bir baktık orta yaşlara gelivermişiz.
Uzun zamandır susuşum, kafamdaki bu dağınıklıktan. Şu dünyada, okuyarak, yaşayarak edindiklerimin tümünü, unutmuşum gibi bir duyguya kapılıyorum; geceyarıları uykusuz otururken.
Allah her şeyin belasını versin. Ezilenler ezilenler! Allah onlarında belasını versin. Ezilmesinler be!"
Bir şarkının, belli aralıklarla yinelenen en güzel yeri gibidir annemin gülüşü.
Nezihe Meriç
Sayfa 36 - YKY
"Yaşamın zor yolunda yürürken, her kişinin yüreği kendi kendine çarpar; o yolda yaşamın tılsımını , o bilinmezi, arasa da,bulsa da ,bulamasa da..."

Öykünün teknikleri anlatırken nasıl enfes öyküler yazılır ?Ben bu kitapla öğrendim.
1950 kuşağının öykücülerinden olan çok değerli yazar Nezihe Meriç,toplumsal düzendeki aksaklıkları teğet geçmeden öyle güzel aktarmışki ,öyküler hayattan çekilmiş bolca resim bıraktı zihnimde.
#nezihemeric #oyku #2018oyku
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Değişik bir tarzı var ilk defa böyle bir kitap okudum. İnsanı sıkmıyor. Hemen bitiyor, kitap okutuyor kendini. Elimde başka bir öykü kitabı daha var. Biraz ara verdikten sonra onu da okumayı düşünüyorum. Okuyabilirsiniz güzel bir kitap.
Nasıl öykü yazarım veya nasıl öykü yazılır üzerine bir öykü kitabı olmuş sanki. Kitaba sinmekte biraz zorlandım fakat bu son vakitler okuduğum kitaplardan kaynaklı üsluba alışamama da olabilir. Dili basit, kafası karışık, aklında ve yüreğinde verdiği savaş kağıt üzerine dökülmüş. Onun için kaybeden ve galip yok. Hepsi kendi.

Kadın öykücülerin yeri bende her zaman farklı.
İki küçük kardeşin gözünden aileye, sevgiye, hayata bakışı vermiş Nezihe Meriç. Oldukça hüzün dolu bir eser. Nezihe Meriç'i hiç okumamış olanlar çok şey kaçırıyor.
Edebiyatımızda önemli bir yeri olan Nezihe Meriç'i yakından tanımak adına okuduğum güzel bir kitaptı. Yalnızca Nezihe Meriç'İ seven ya da merak eden değil aynı zamanda mektup türüne meraklı olanlara da tavsiye ettiğim bir kitap...
Zor yokuşu ; 119 sayfa ve 14 mini bağımsız öyküden oluşuyor. Her biri ayrı ayrı güçlü ,sağlam ,ailesini çevresini zorlayan ,başkaldıran ,yer yer hüzün kokan kadınları anlatıyor. Zor Yokuşu'nda
" Her şeyi yanaklarımla severim " Öğretmen , o güzel betimlemeleriyle orada o solgun yüzlü, basık ökçe ayakkabılı, siyah kabanlı kızın yerinde olup "aşık oldum ben "diyen Ünlemleri kökertmek , belki de sevgili eşinin ölümünden sonra yazdığını düşündüğüm Yanmışım dumanım tüter, öykülerini severek kendimi o güzel kadınların yerine koyarak okudum. Güzel şeyler okumak için tercih edilebilecek bir kitap Zor yokuşu, okuyun , okutturun...

Yazarın biyografisi

Adı:
Nezihe Meriç
Unvan:
Türk Yazar
Doğum:
Gemlik, 1925
Ölüm:
İstanbul, 18 Ağustos 2009
Nezihe Meriç, Nezim, (d. 1925, Gemlik - ö. 18 Ağustos 2009, İstanbul), Türk yazar.
Türk edebiyatının önemli kadın öykücülerinden birisidir. 1970'li yıllardaki siyasî savrulmaları öyküleştirmiş, kadın ve çocuk sorunlarına eğilmiş bir yazardır.

1925'te Gemlik'te dünyaya geldi. Çocukluğu Anadolu'nun değişik kentlernide geçti. Orta öğrenimini 1943'te Eskişehir Lisesi’nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde okudu. Mezun olmadan, 1945’te öğrenimini yarıda bıraktı. Öğrenimi sırasında Verda Ün'den piyano dersleri almış olan Meriç, onbir sene boyunca (1945-1956) Heybeliada İlkokulu’nda müzik öğretmenliği görevinde bulundu. 1956 yılında yazar Salim Şengil ile evlendi.

1952 – 1972 yılları arasında Şengil’in çıkardığı Dost dergisi ve Dost Yayınları’nı yönetti. bu evlilikten Aslı adında bir kızı oldu. Nezihe Meriç'in ilk yazısı olan Ümit İstanbul Dergisi'nde 15 Şubat 1945’te N. Ufuk imzasıyla, ilk öyküsü Bir Şey ise Seçilmiş Hikayeler Dergisi'nde yayımlandı. Korsan Çıkmazı ile 1962 Türk Dil Kurumu, Bir Kara Derin Kuyu ile 1990 Sait Faik Armağanı, Yandırma ile 1998 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü’nü, 2007’de ise Mersin Kenti Edebiyat Ödülü’nü aldı. Kanser tedavisi görmekte olan Meriç, 18 Ağustos 2009'da İstanbul, Etiler'deki evinde hayatını kaybetti. Cenazesi, Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.

Yazar istatistikleri

  • 24 okur beğendi.
  • 96 okur okudu.
  • 4 okur okuyor.
  • 114 okur okuyacak.
  • 2 okur yarım bıraktı.