A. Bahadır Üge

A. Bahadır Üge

8.0/10
1 Kişi
·
1
Okunma
·
2
Beğeni
·
539
Gösterim
Adı:
A. Bahadır Üge
Unvan:
Yazar
Doğum:
1970
Orhan Veli'nin kendini tanımladığı gibi sade biriyim ben. Onun "Ben Orhan Veli" şiiri gibi.
Bundan daha fazlasını merak edenler için ise Şiir ile çok ters bir iş yapan 1970 yılının bir mayıs ayında doğmuş iki çocuk babası bir adamım. Dünya tatlısı bir kızım ve dünya tatlısı bir oğlum var. Hayatta her şey istediği gibi olmuyor insanın, eşinden ayrı biri olduğum için çoğu gecem onlara "iyi gecelersiz" çoğu sabahım onlara "günaydınsız" geçiyor.
"Cevizi kırıp, meyvesini yemeyen, onu kabuğu zannedermiş" fikri ile insanın yüreğine bakan, "niyete" inanan biriyim. İyi niyetle yapılan her şeye tahammül eder şu yüreğim.
Müziksiz bir hayatın varlığı içimi ürpertir. Tek saza tek tip müziğe değil, insanın müzik adına yürekten ürettiği dünyanın yer yerinden seslenen müzik belki de tek eşim tek yaşam ve ilham kaynağım..
Sadece Şiir yazmıyorum, bir Teknokentte yazılım geliştiriyorum. Bir yanım hep matematikle uğraşıyor.
İstanbul'luyum, ama Ankara'da yaşıyorum.
"İnsan; denizi olmayan şehirlerde daha kolay boğulur" demiş biri. Öyleyim. Kendim için "Karaya vurmuş martıyım ben." Derim. Maviden iyot kokusundan uzak, hasret içinde.
Hayat koca bir sofra benim için...
Acısı benim, tatlısı benim, ekşisi tuzlusu benimdir. Derim.
Ne sizden bir eksiğim ne de bir fazla
Kendi halinde bir şairim. Neden "Şiir" yazdığımı sormayın, bunu bende kendime çoğu zaman sordum. Çocukluğumda bu yana ise bulabildiğim bir cevap yok.
Kapına bir yarım papatya bıraktım.
Benden olduğunu bilme.
Utanırım ben.
Her tarafıma bulaşmış gönül mürekkebi,
her yanım şiir lekesi.

Tüm "sevmiyor" yaprakları koparılmış,
sadece sevgisi kalmış,
bir yarım papatya bırakıp kaçtım işte.

Ben kendi adına "sevmiyor" yapraklarına razı.
Avucumda onlar,
kendime sarındım, gidiyorum.
Sen zaten benden habersiz.
"Seviyor" yapraklarıyla dolu bir çiçekle berabersin.

Boş ver beni ve başla bakalım
koparmaya. Sevgiden yaprakları.
Her yaprakta farkına varacaksın,
ben de dahil, seni herkes,
Seviyor...
Seviyor...
Seviyor...
A. Bahadır Üge
Sayfa 40 - İnova Kitapları
Sen denizi seversin,
Mavisinden,
bense göğü severim,
o da Mavisinden.

Bilmezsin ki,
deniz göğün yüzünden Mavi.

Senin sevdiğin deniz, ayna,
benim sevdiğimse, denizin göğü,
Yansıyanın kendisi.

Ben de denizi severim.
Onun göğe küskün zamanlarında da,
koyu gri, belki lacivert,
sonrasında karanlık siyah.

Sen ise Yaz'ı beklersin.
Zamanın bol ya beklersin,
çünkü denizin Mavi.

Ben, gece bile sarıldım denize halbuki.
Gökyüzünden, yıldızından,
Elimle onlara dokunamadığımdan.
Yansıdığı kadarından.

Ben hain bulutu da severim.
Yağmurunu severim namussuzun,
koyu grisinden, işte ondan.
Yağmurun denizine karıştığı anları severim.

Bulutlar çekiç olur kış vakti,
damlalar çivi,
Sahilim çamur.
Denizim gri.
Gökyüzüm gri.
Rengine ırksız severim bu ikisini.

Bazen renksiz.
Ya da renkli...

Göğün, denizin ırkı mı vardı ki.

Senin oturduğun yerden,
yakamozlara kadeh kaldırdığın,
o sahil akşamlarında,
ben iki elim dengede,
ip cambazı gibi.
Yakamozlarda yürüdüm.
Orhan Veli şiirinin 21.yüzyıl versiyonuna hoş geldiniz. Tekrarlamar, ikilemeler ve okura düşünme fırsatı tanıyan duraklarıyla Ahmet Bahadır Üge şiirlerinin çıplak söze erişmeye gayret ettiğini, biçim, söylem ve insan öğesiyle leziz kokular saçıyor şiir dimağımızda. Kısacası şiirin damarlarında yaşamın kanı dolaşıyor. Kitabın 98. sayfasında olmama rağmen bu şiirlerin dil teri akıtılarak oluştuğunu söyleyebilirim. Yabana atılacak yanı yok. Okuyalım dostlar...

Yazarın biyografisi

Adı:
A. Bahadır Üge
Unvan:
Yazar
Doğum:
1970
Orhan Veli'nin kendini tanımladığı gibi sade biriyim ben. Onun "Ben Orhan Veli" şiiri gibi.
Bundan daha fazlasını merak edenler için ise Şiir ile çok ters bir iş yapan 1970 yılının bir mayıs ayında doğmuş iki çocuk babası bir adamım. Dünya tatlısı bir kızım ve dünya tatlısı bir oğlum var. Hayatta her şey istediği gibi olmuyor insanın, eşinden ayrı biri olduğum için çoğu gecem onlara "iyi gecelersiz" çoğu sabahım onlara "günaydınsız" geçiyor.
"Cevizi kırıp, meyvesini yemeyen, onu kabuğu zannedermiş" fikri ile insanın yüreğine bakan, "niyete" inanan biriyim. İyi niyetle yapılan her şeye tahammül eder şu yüreğim.
Müziksiz bir hayatın varlığı içimi ürpertir. Tek saza tek tip müziğe değil, insanın müzik adına yürekten ürettiği dünyanın yer yerinden seslenen müzik belki de tek eşim tek yaşam ve ilham kaynağım..
Sadece Şiir yazmıyorum, bir Teknokentte yazılım geliştiriyorum. Bir yanım hep matematikle uğraşıyor.
İstanbul'luyum, ama Ankara'da yaşıyorum.
"İnsan; denizi olmayan şehirlerde daha kolay boğulur" demiş biri. Öyleyim. Kendim için "Karaya vurmuş martıyım ben." Derim. Maviden iyot kokusundan uzak, hasret içinde.
Hayat koca bir sofra benim için...
Acısı benim, tatlısı benim, ekşisi tuzlusu benimdir. Derim.
Ne sizden bir eksiğim ne de bir fazla
Kendi halinde bir şairim. Neden "Şiir" yazdığımı sormayın, bunu bende kendime çoğu zaman sordum. Çocukluğumda bu yana ise bulabildiğim bir cevap yok.

Yazar istatistikleri

  • 2 okur beğendi.
  • 1 okur okudu.
  • 6 okur okuyacak.