Abdullah bin Mahmud El-Mevsilî

Abdullah bin Mahmud El-Mevsilî

Yazar
10.0/10
1 Kişi
·
0
Okunma
·
0
Beğeni
·
13
Gösterim
Adı:
Abdullah bin Mahmud El-Mevsilî
Unvan:
Hanefî fakihi.
Doğum:
Musul (Mevsıl), 1203
Ölüm:
Bağdat, 1284
1203 yılında Musul’da (Mevsıl) dünyaya geldi. Temel eğitimini babasından aldı. Musul nakibi Kemâleddin Haydar b. Muhammed b. Zeyd el-Hüseynî’den okudu. Musul, Dımaşk ve Bağdat’ta hadis dinleyip çeşitli dersler aldığı âlimler arasında Mahmûd b. Ahmed el-Hasîrî, Şehâbeddin es-Sühreverdî, Abdürrahîm b. Abdülkerîm es-Sem‘ânî, İbnü’l-Ahdar, İbn Sükeyne, İzzeddin İbnü’l-Esîr, Ruhâvî ve İbnü’l-Hâcib gibi önemli şahsiyetler bulunmaktadır. Bir müddet Kûfe kadılığında bulunan Mavsılî azlinden sonra Bağdat’a yerleşerek ölünceye kadar Meşhed-i Ebû Hanîfe’de tedrîs, telif ve fetva işleriyle meşgul oldu. Fıkıh ve usul sahasında devrin otoriteleri arasında yer alan âlim, mezhepte kuvvetli görüşleri zayıflarından ayırt edebilecek derecede ilmî yeterliliğe sahip fakihlerden (ashâbü’t-temyîz) sayılmıştır. Talebeleri arasında çeşitli mezheplerden Abdülmü’min b. Halef ed-Dimyâtî ve İbnü’l-Fuvatî gibi âlimler bulunmaktadır. Babası Mahmûd, kardeşleri Abdüddâim, Abdülkerîm ve Abdülazîz de birer ilim adamıydı. Dindar, hayır ve verâ sahibi, melik ve âyâna karşı azametli, fukara ve talebeye karşı mütevazi davranırdı. 1284 yılında Bağdat’ta vefat etti.
Onlara (şialara) sempati duyanların yazdıklarını inceledim. Humeyni'nin kitapları hakkında en ufak bilgileri olmaması beni korkuttu. Şayet muttali olsalardı, onlara karşı sempati beslemes ve böyle bir işe yeltenmezlerdi.
Şia mezhebi hakkında Humeyni'nin kitaplarından da alıntılar yaparak, sapkın ve batıl bir mezhep olduğunu anlatmaya çalışmış yazar. Güzel küçük bir eser. tevhid ehli kardeşlerimin okumasını tavsiye ederim.

Yazarın biyografisi

Adı:
Abdullah bin Mahmud El-Mevsilî
Unvan:
Hanefî fakihi.
Doğum:
Musul (Mevsıl), 1203
Ölüm:
Bağdat, 1284
1203 yılında Musul’da (Mevsıl) dünyaya geldi. Temel eğitimini babasından aldı. Musul nakibi Kemâleddin Haydar b. Muhammed b. Zeyd el-Hüseynî’den okudu. Musul, Dımaşk ve Bağdat’ta hadis dinleyip çeşitli dersler aldığı âlimler arasında Mahmûd b. Ahmed el-Hasîrî, Şehâbeddin es-Sühreverdî, Abdürrahîm b. Abdülkerîm es-Sem‘ânî, İbnü’l-Ahdar, İbn Sükeyne, İzzeddin İbnü’l-Esîr, Ruhâvî ve İbnü’l-Hâcib gibi önemli şahsiyetler bulunmaktadır. Bir müddet Kûfe kadılığında bulunan Mavsılî azlinden sonra Bağdat’a yerleşerek ölünceye kadar Meşhed-i Ebû Hanîfe’de tedrîs, telif ve fetva işleriyle meşgul oldu. Fıkıh ve usul sahasında devrin otoriteleri arasında yer alan âlim, mezhepte kuvvetli görüşleri zayıflarından ayırt edebilecek derecede ilmî yeterliliğe sahip fakihlerden (ashâbü’t-temyîz) sayılmıştır. Talebeleri arasında çeşitli mezheplerden Abdülmü’min b. Halef ed-Dimyâtî ve İbnü’l-Fuvatî gibi âlimler bulunmaktadır. Babası Mahmûd, kardeşleri Abdüddâim, Abdülkerîm ve Abdülazîz de birer ilim adamıydı. Dindar, hayır ve verâ sahibi, melik ve âyâna karşı azametli, fukara ve talebeye karşı mütevazi davranırdı. 1284 yılında Bağdat’ta vefat etti.

Yazar istatistikleri

  • 1 okur okuyacak.