Baybars El-Mansuri

Baybars El-Mansuri

Yazar
0.0/10
0 Kişi
·
0
Okunma
·
0
Beğeni
·
8
Gösterim
Adı:
Baybars El-Mansuri
Tam adı:
Rüknüddîn Baybars el-Mansûrî en-Nâsırî ed-Devâdâr el-Hitâî
Unvan:
Asker, Tarihçi ve Fakih
Doğum:
1245
Ölüm:
4 Eylül 1325
el-Melikü’l-Mansûr Seyfeddin Kalavun’un (1280-1290) kölelerinden olduğu için el-Mansûrî nisbesiyle anılmaktadır. Sultan I. Baybars zamanında (1260-1277) Suriye ve Kilikya’da Franklar’a karşı yapılan seferlere katıldı. Kalavun zamanında Kerek ve Şevbek ile civarına vali tayin edildi. Ancak el-Melikü’l-Eşref Halil (1290-1293) bir yıl sonra onu bu görevden aldı. Mısır’a dönen Baybars daha sonraki yıllarda Akkâ ve Anadolu’daki Kal‘atü’r-Rûm kuşatmalarına ve Moğollar’a karşı yapılan iki sefere katıldı. Kısa bir süre sonra el-Melikü’n-Nâsır Muhammed b. Kalavun tarafından “ed-devâdârü’l-kebîr” unvanıyla Dîvân-ı İnşâ reisliğine getirildi. el-Melikü’l-Mansûr Lâçin 1297’de tahta geçince onu azletti. Ancak el-Melikü’n-Nâsır 1299’da Baybars’ı tekrar devâdâr tayin etti ve 1304 yılına kadar bu unvanı korudu. 1303’te meydana gelen bir zelzele sonucu yıkılan İskenderiye’nin imarı ile görevlendirildi. Ertesi yıl nâib-i saltanat Sellâr tarafından görevinden alındı. 1308-1309 yıllarında Sultan el-Melikü’n-Nâsır Muhammed b. Kalavun ile emîrleri arasındaki bazı ihtilâfların halledilmesine çalışan heyetin faal bir elemanı oldu. el-Melikü’n-Nâsır Muhammed b. Kalavun’un üçüncü saltanatı sırasında tekrar eski vazifesi olan Dîvân-ı İnşâ reisliğine getirildi. Ayrıca nâzırü’l-ahbâs ve dârü’l-adl nâibliklerinde bulundu. 1311 yılında nâib-i saltanat olduysa da bu görevi bir yıldan az sürdü. Ertesi yıl diğer bazı emîrlerle birlikte tevkif edilerek İskenderiye’de hapsedildi. Beş yıl kadar süren hapis hayatından sonra nâib-i saltanat Argun’un aracılığı ile tahliye edildi. 1323 yılında hacca gitti. 25 Ramazan 725’te (4 Eylül 1325) vefat etti.
Yazara henüz alıntı eklenmedi.
Yazara henüz inceleme eklenmedi.

Yazarın biyografisi

Adı:
Baybars El-Mansuri
Tam adı:
Rüknüddîn Baybars el-Mansûrî en-Nâsırî ed-Devâdâr el-Hitâî
Unvan:
Asker, Tarihçi ve Fakih
Doğum:
1245
Ölüm:
4 Eylül 1325
el-Melikü’l-Mansûr Seyfeddin Kalavun’un (1280-1290) kölelerinden olduğu için el-Mansûrî nisbesiyle anılmaktadır. Sultan I. Baybars zamanında (1260-1277) Suriye ve Kilikya’da Franklar’a karşı yapılan seferlere katıldı. Kalavun zamanında Kerek ve Şevbek ile civarına vali tayin edildi. Ancak el-Melikü’l-Eşref Halil (1290-1293) bir yıl sonra onu bu görevden aldı. Mısır’a dönen Baybars daha sonraki yıllarda Akkâ ve Anadolu’daki Kal‘atü’r-Rûm kuşatmalarına ve Moğollar’a karşı yapılan iki sefere katıldı. Kısa bir süre sonra el-Melikü’n-Nâsır Muhammed b. Kalavun tarafından “ed-devâdârü’l-kebîr” unvanıyla Dîvân-ı İnşâ reisliğine getirildi. el-Melikü’l-Mansûr Lâçin 1297’de tahta geçince onu azletti. Ancak el-Melikü’n-Nâsır 1299’da Baybars’ı tekrar devâdâr tayin etti ve 1304 yılına kadar bu unvanı korudu. 1303’te meydana gelen bir zelzele sonucu yıkılan İskenderiye’nin imarı ile görevlendirildi. Ertesi yıl nâib-i saltanat Sellâr tarafından görevinden alındı. 1308-1309 yıllarında Sultan el-Melikü’n-Nâsır Muhammed b. Kalavun ile emîrleri arasındaki bazı ihtilâfların halledilmesine çalışan heyetin faal bir elemanı oldu. el-Melikü’n-Nâsır Muhammed b. Kalavun’un üçüncü saltanatı sırasında tekrar eski vazifesi olan Dîvân-ı İnşâ reisliğine getirildi. Ayrıca nâzırü’l-ahbâs ve dârü’l-adl nâibliklerinde bulundu. 1311 yılında nâib-i saltanat olduysa da bu görevi bir yıldan az sürdü. Ertesi yıl diğer bazı emîrlerle birlikte tevkif edilerek İskenderiye’de hapsedildi. Beş yıl kadar süren hapis hayatından sonra nâib-i saltanat Argun’un aracılığı ile tahliye edildi. 1323 yılında hacca gitti. 25 Ramazan 725’te (4 Eylül 1325) vefat etti.

Yazar istatistikleri

  • 3 okur okuyacak.