Hiç kimseye "iyi", "mükemmel", "küçük" ya da "güzel" olmayı borçlu olmadığımı; en iyi hâlimin, erkeklerin dünyasında kadınlara ayrılan alana sığmak için parçalanmış olan değil, diğer insanların tepkilerine rağmen -benim için yer olsa da olmasa da- bütün kalan hâlim olduğunu anlasaydım acaba nasıl olurdu.