İsnam Taljic

İsnam Taljic

Yazar
7.5/10
8 Kişi
·
15
Okunma
·
2
Beğeni
·
461
Gösterim
Adı:
İsnam Taljic
Unvan:
Gazeteci, Yazar
Doğum:
Vlasenitsa, 1954
Ölüm:
12 Ekim 2017
1954 yılında, Bosna'nın kuzeydoğusundaki Sırp bölgesinde, işgal altında olan Vlasenitsa'da doğdum. Bu küçük ve güzel şehri seviyor ve orada yaşıyordum. Ancak Saraybosna'ya, Vlasenitsa'dan hicret etmek zorunda bırakılanlardanım. Savaştan önce senelerce Saraybosna'da görev yapmama rağmen, bu şehirde muhacirim. Vlasenitsa'da her üç, dört Boşnaktan biri öldürüldü. Bugün hayatta olan çok yakın akrabam yok. Kız ve erkek kardeşlerim, eniştem, teyzemin iki çocuğu da yoklar.

Gazetecilik ve edebiyatla uzun zamandan, daha doğrusu ortaokuldan, beri ilgileniyorum. Daha lisedeyken Oslobodjenje gazetesinin muhabiriydim. İlk edebiyat ödülünü, lise yıllarında katıldığım bir öykü yarışmasında aldım.

Oslobodjenje'de yönetici ve gazeteci olarak çalıştım. Savaşın başlarında yayınlanmaya başlayan, haftalık Ljiljan dergisinde 1992-1995 yılları arasında yönetici olarak görev yaptım. Boşnakların tek yayın organı olan Ljiljan'ın bir gece ansızın kapatılmasının üzerinden yaklaşık beş sene geçti. Ve bu boşlukta kitaplara tutunarak hayatta kalmaya çalışıyorum.



(Bu bilgiler yazarla yapılan bir röportajdan alınmadır)
Benim tanrım, Allah'tır.
İnancım İslam'dır .
Kitabım Kur'an 'dır .
Kıblem Kabe'dir.
Peygamberim Muhammed aleyhisselatü vesselamdır.
Adem peygamberin zürriyetindenim.
İbrahim peygamberin milletindenim.
Muhammed aleyhisselamın ümmetindenim.
İsnam Taljic
Sayfa 16 - Profil yayınları
Karşı tarafın askeri üstümde duruyordu ...çamurlar icinde yerde yatıyordum .O ise kılıcını sallayıp duruyordu. Süngümle kılıca karşı durarak ,kılıcın boğazıma girmesine engellemeye çalışıyordum. Belki başımı yerinden koparabilirdi. ..
Eşhedü enla ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve resuluhu !
Eşhedü en la ilahe....
Eşhedü en la...
Eşhedü en...
Eşhedü..
Eşhe ...
.....
Kelime-i şahadet içimde yankılar yaparak kayboldu .
İsnam Taljic
Sayfa 102 - Profil yayınları
Harekata geçtiğimiz sırada açık arazide bulunuyordum. Hangi harekatla hangi yöne gidileceğini bilmiyordum .Öne mi yoksa geriye mi gidilecek ? Kurtardığımızı mı savunuyorduk yoksa kaybettiğimizi mi ele geçirmeye çalışıyorduk ? Bilmiyordum
İsnam Taljic
Sayfa 102 - Profil yayınları
Srebnenitsa "da bisiklet pedalları elle cevrilir..
Dünya üzerinde ters dönmüş bir şehir görünümünde olan Srebrenitsa gibi bisikletlerde tersine cevrili durur...Tekerlekler düzgün bir şekilde havaya kalkık bir duruma getirilip döndürülür ...Direksiyon ve sele yerde durur ..Pedalları çeviren kişi çömelmiş vaziyette durarak bir kulağını transistör radyoya yaklaştırır. .Dinamosu olmayan bisiklet hic bir işe yaramaz..Çetnik keskin nişanciları özellikle sokaklarda dolanan bisikletlilere ateş açarlar. .Ateş açtıklarında beş altı bisikletli aynı anda yere yığılır. Bisiklet sürücüsünün hedeften kurtulma şansı, hayatta kalabilmekten azdır. .bu neden le şimdilerde bisikletler sadece radyo haberleri dinlemek için kullanılıyor. .
İsnam Taljic
Sayfa 173 - Profil yayınları
İnsanoğlunun yapısı hayret vericidir. Genelde burnunun ucundan ileriyi göremez ve her zaman için kötünün daha da kötüsü ile karşılaşabileceği ihtimalini aklının ucundan bile geçirmez.
Gelecek kuşakları kadınlar doğurur ve kendi kökleriyle olan bağlantılarını kaybederler.
İsnam Taljic
Sayfa 169 - Profil Kitap
Birleşmiş Millerler Barış Gücü'ne bağlı Hollanda birliğinin komutanı, NATO uçaklarının Çetniklere müdahaşede bulunacağını öne sürerek çekilmemizi istiyor çünkü Çetniklere çok yakınız, yirmi öetre kadar olduğumuzdan dolayı zarar görebiliriz. Bu müdahalenin yararımıza olacağını düşünerek kabul ettik ve siperlerimizi terk ederek yarım kilometre geri çekildik. Ancak NATO uçakları gelmedi.
BM Barış Gücü öensubu otuz Hollandalı asker gözlerimizin önünde Çetniklere teslim oldu. Çetnikler de bizim terk ettiğimiz siperkere girdiler. İhanet! Biz çayırda kalmıştık. Kısa bir süre öncesine kadar bize ait olab siperlerden bize ateş ediliyordu.
Zaten Srebrenitsa'da alışılabilecek olan tek şey kalmıştı,o da ölümdü.
"Artık hiçbirşey bilemez haldeyim ,artık akıllı olamam ,aklımı muhafaza edemem"

Kitabı özetleyen kelimeler bunlar ...dünyanın bir katliama daha tepkisizligi. .
Yalanlar dolanlar içinde ki hayatlarımız ..ölümlerin bile sayıları doğru söylemeyen iletişim araclarimiz ..6 bin kişi ile 15 bin kişi arasındaki küçük sayılan fark ..yani hep dinletildigimiz, masallar masallar..
Kitaba başlarken bir belge trafiği okuyacagimi zannetmiştim ama öyle değil ..yazar 'ın kalemi farklı ..nerede hayal nerede gerçek ..nerede gökyüzünden yağan bombaların içindeki gazdan beyninin erimiş kıvrımları içindeki halüsinasyonlar dan bahsettiğini algılamak zor...ama değişik bir keyif "srebrenitsanin öyküsü " acı ama yenmesi gereken bir öğün gibi ..eminim ki bir zaman sonra kitabı tekrar elime alıp bir kez daha okuyacağım. .umarım sizde okursunuz. ..sevgile kalın ,savaşsız ve hayatta kalın. .
Epeyce elimde oyalansa da bitirebildim. Ama kitaba haksızlık etmek istemem, başta sorun kitapta sanmıştım ama meğer benim kafam dağınıkmış.
Bosna savaşını psikolojik yönden tüm çıplaklığıyla anlatan bir kitap. Haliyle kasvetli, acı dolu. Savaş nedir hissettiriyor. İnsanın karanlık yüzü bu.
İnsanın bunları okuması ruhunu yoruyor belki ama böylesi gerçekleri de bilmeliyiz diye düşünüyorum.

Yazarın biyografisi

Adı:
İsnam Taljic
Unvan:
Gazeteci, Yazar
Doğum:
Vlasenitsa, 1954
Ölüm:
12 Ekim 2017
1954 yılında, Bosna'nın kuzeydoğusundaki Sırp bölgesinde, işgal altında olan Vlasenitsa'da doğdum. Bu küçük ve güzel şehri seviyor ve orada yaşıyordum. Ancak Saraybosna'ya, Vlasenitsa'dan hicret etmek zorunda bırakılanlardanım. Savaştan önce senelerce Saraybosna'da görev yapmama rağmen, bu şehirde muhacirim. Vlasenitsa'da her üç, dört Boşnaktan biri öldürüldü. Bugün hayatta olan çok yakın akrabam yok. Kız ve erkek kardeşlerim, eniştem, teyzemin iki çocuğu da yoklar.

Gazetecilik ve edebiyatla uzun zamandan, daha doğrusu ortaokuldan, beri ilgileniyorum. Daha lisedeyken Oslobodjenje gazetesinin muhabiriydim. İlk edebiyat ödülünü, lise yıllarında katıldığım bir öykü yarışmasında aldım.

Oslobodjenje'de yönetici ve gazeteci olarak çalıştım. Savaşın başlarında yayınlanmaya başlayan, haftalık Ljiljan dergisinde 1992-1995 yılları arasında yönetici olarak görev yaptım. Boşnakların tek yayın organı olan Ljiljan'ın bir gece ansızın kapatılmasının üzerinden yaklaşık beş sene geçti. Ve bu boşlukta kitaplara tutunarak hayatta kalmaya çalışıyorum.



(Bu bilgiler yazarla yapılan bir röportajdan alınmadır)

Yazar istatistikleri

  • 2 okur beğendi.
  • 15 okur okudu.
  • 1 okur okuyor.
  • 29 okur okuyacak.
  • 1 okur yarım bıraktı.