Hakkında
Tayvan’da iki dilli ve iki kültürlü olarak büyüyen Lucy Leu, erken yaşta dillere ve kültürler arasında köprü kurmaya ilgi duydu.
1986’da İçgörü Meditasyonu uygulamaya başladı; kısa süre sonra öğretmenlik kariyerinden barış eğitimine doğru yöneldi.
Lucy’nin, cezaevi mahkûmlarının Marshall Rosenberg’in Şiddetsiz İletişim sunumuna verdiği muazzam olumlu tepkiye tanıklık etmesi, Uluslararası Şiddetsiz İletişim Merkezi’ne (CNVC) eğitmen olarak katılması için ona ilham oldu. Lucy, mahkûmların barış gücüne geçişini destekleyen Seattle, Washington merkezli Freedom Project’in kurucu ortağıdır. Aynı zamanda NVC Toolkit for Facilitators’ı (Kolaylaştırıcılar için Şiddetsiz İletişim Alet Çantası) geliştirenlerden biridir.
Kendi hayatını dönüştüren Şiddetsiz İletişim ve mindfulness uygulamalarını başkalarıyla paylaşmak, Lucy’yi derinden etkiledi. Cezaevinde Şiddetsiz İletişim eğitimi almış olan ve o zamandan bu yana kendi topluluklarında barış gücü haline gelen meslektaşlarıyla yan yana çalışmaktan son derece memnun oluyor.
Lucy Leu evli, iki yetişkin çocuğu var ve artık büyüklerine bakım verme imkanı olduğu için minnettar. Vancouver, BC, Kanada’da yaşıyor.
Ünvan:
Yazar
Okurlar
2 okur beğendi.
18 okur okudu.
3 okur okuyor.
14 okur okuyacak.
4 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Uzun zamandır düşünüyorum da, eğer bir gün imha tekniklerinin giderek etkinleşmesi türümüzün dünyadan silinip gitmesiyle sonuçlanırsa, bunun asıl sorumlusu ne zulüm, ne bu zulmün ortaya çıkardığı öfke, ne de öfkenin neden olduğu misilleme ya da intikamlar olacaktır. Asıl sorumlu, modern insanın sorumluluk almaması, tepkisizliği ve hatta itaatkârlığı olacaktır. Bugüne kadar görmüş olduğumuz ve gelecekte daha da fazlasını göreceğimiz vahşet, dünyada isyancıların, asilerin ve ehlileştirilemeyecek insanların sayısının arttığının değil, tam aksine itaatkâr ve uysal insanların sayısının arttığının göstergesidir
Çoğumuz kendimizi şefkatli ve cömert insanlar olarak görmeyi tercih ederiz. Kalplerimizin kapandığı ya da ellerimizi cebimize soktuğumuz anları fark etmekten haz etmeyiz. Bununla birlikte, şefkatimizi ve cömertliğimizi geliştirmek, sınırlılıklarımıza temas ettiğimiz anları tekrar tekrar (yargılamadan) fark etmekten geçer.
Reklam